در زنانی که به این سندرم مبتلا هستند هورمون‌های مردانۀ بیش از هورمون‌های زنانه است.

وجود مقدار زیاد هورمون مردانه باعث می شود دورۀ تخمک‌گذاری دچار اختلال شود .

عوامل و علائم مختلفی می‌تواند باعث بروز این سندرم شود که به پزشک برای تشخیص بیماری کمک می‌کند.

کیدمام در این مطلب شما را با علائم، دلایل ، تشخیص و درمان سندرم تخمدان پلی‌کیستیک آشنا می کند.

دلایل ابتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک

زنان در حالت عادی ماهی یک بار تخمک گذاری انجام می دهند و تخمک بالغ شده در فولیکول‌های تخمدان آن ها آزاد و وارد لوله‌های رحم می‌شود.

اما  تخمک ها در زنانی که مبتلا به این سندرم به دلیل میزان بیش از حد هورمون‌های مردانه به بلوغ نمی رسند .

در این زنان  تخمک آزاد نشده و در داخل فولیکول باقی می ماند و به شکل یک کیست می‌شود.

در تخمدان های بسیاری از زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک، این کیست ها به صورت خوشه ای وجود دارند.

اگر رشد طبیعی فولیکول و تخمک‌ گذاری انجام نگیرد ، سطح هورمون‌های مردانه بالا و هورمون‌های زنانه نیز نامتوازن باقی می‌ماند و این باعث تکرار این چرخه مشکل‌ دار می‌شود.

بسیاری از زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک نسبت به انسولین مقاوم هستند.

در این شرایط سرعت و توانایی بدن در استفاده و سوخت‌وساز کامل گلوکز کاهش می‌یابد.

به همین دلیل، برای وارد کردن گلوکز به سلول، یعنی محلی که برای تولید انرژی در آن ذخیره می‌شود، انسولین بیشتر و اضافی مورد نیاز است.

مقادیر زیاد انسولین می‌توا‌ند اشتها را افزایش دهد و منجر به افزایش وزن و تولید هورمون‌های مردانۀ بیشتری ‌شود.

این عارضه  ظاهراً زمینۀ ارثی دارد و محققان می گویند که عوامل ژنتیک در این بیماری دخالت دارد.

رژیم غذایی یا سموم زیست‌محیطی نیز ممکن است در ابتلا به این عارضه اثرگذار باشد.

محتمل‌ترین توضیح برای علت بروز این عارضه، ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی است.

علائم سندرم تخمدان پلی‌کیستیک

هر زن مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک سطح منحصربه‌فردی از هورمون‌ها و نوسانات دارد، بنابراین علائم این عارضه ممکن است در زنان متفاوت باشد.

درصد زیادی از زنانی که مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک هستند، اضافه وزن دارند و معمولاً این وزن اضافی در اطراف کمر آنها تجمیع شده است.

همچنین آنها به رشد بیش از حد موی زاید در صورت، قفسۀ سینه، شکم، پشت یا ران‌ها  دچار می شوند.

برخی علائم دیگر سندرم تخمدان پلی‌کیستیک عبارتند از:

• نداشتن چرخۀ عادت ماهانه یا داشتن چرخه‌های نامنظم
• خونریزی بسیار کم، بسیار زیاد یا غیرقابل پیش‌بینی در طول چرخۀ عادت ماهانه
• مشکلات پوستی مانند آکنه، لکه‌های تیره یا زایده‌های پوستی
• کم‌پشت شدن موی شقیقه‌ها
• آپنۀ خواب یا همان وقفۀ تنفسی در خواب
• مشکلات باروری

همچنین بخوانید: نگران نباشید ناباروری در زنان درمان دارد.

تشخیص سندرم تخمدان پلی‌کیستیک

پزشک برای تشخیص این سندرم  در مورد چرخه‌های عادت ماهانه، تغییر وزن و سایر علائم از شخص سوالاتی می‌کند.

او علائم را ارزیابی و سابقۀ پزشکی فرد را نیز بررسی می‌کند.

سپس یک معاینۀ فیزیکی و آزمایش خون برای اندازه‌گیری سطح هورمون و همچنین یک سونوگرافی برای بررسی وجود کیست در تخمدان تجویز می‌شود.

اگر فردی حداقل دو نشانه از سه نشانۀ زیر را داشته باشد، پزشک تشخیص می‌دهد که مبتلا به سندرم تخمدان پلی‌کیستیک است:

• نداشتن چرخه‌های عادت ماهانه یا چرخه‌های نامنظم
• وجود کیست‌های کوچک متعدد در یک یا هر دو تخمدان
• سطوح بالای هورمون‌های مردانه در خون یا علائم مرتبط با آن مانند افزایش رشد مو یا ریزش مو با الگوی مردانه

درمان سندرم تخمدان پلی‌کیستیک

اگر شما هم مبتلا به این سندرم هستید و می‌خواهید باردار شوید، پزشکتان برای درمان سندرم پلی‌کیستیک با توجه به شرایط شما ممکن است یکی از روش‌های زیر را پیشنهاد بدهد:

• کاهش وزن
• داروهایی مثل کلومیفن، لتروزول و متفورمین
• تزریق گنادوتروپین
• عمل جراحی
• درمان ناباروری با لقاح خارج از رحم یا IVF

اگر شما تمایلی به بارداری ندارید، پزشکتان احتمالاً می‌تواند با استفاده از داروهای ضدبارداری و متفورمین این مشکل را کنترل کند.

همچنین بدانید که هیچ راهی برای جلوگیری از سندرم تخمدان پلی‌کیستیک وجود ندارد، اما تشخیص به‌موقع بهترین راه برای کنترل علائم آن است.

اگر چرخه‌های عادت ماهانۀ شما نامنظم است یا عادت ماهانه ندارید، به یک متخصص زنان برای کمک به تنظیم چرخۀ عادت ماهانۀ خود مراجعه کنید.

همچنین در کیدمام معرفی شده است: متخصصین زنان و زایمان

The post سندرم تخمدان پلی‌کیستیک از تشخیص تا درمان appeared first on کیدمام.

هورمون ها طی نه ماه بارداری شما مدام در حال تغییرات هستند  و گاهی نیز باعث ایجاد تهوع در شما می شوند.

اما خوب است بدانید همین موضوع در پیشرفت بارداری و حتی زایمان شما موثر خواهد بود.

کیدمام در این مطلب به بررسی برخی از هورمون‌های مهم دوران بارداری و تأثیر آنها در بدن پرداخته است:

هورمون گنادوتروپین جفتی انسان یا hCG

هورمون گنادوتروپین جفتی انسان یا hCG، هورمونی مهم است که در دوران بارداری در خون ترشح می‌شود.

این هورمون در واقع از چیزی ترشح می‌شود که در نهایت جفت را تشکیل می‌دهد.

کار ااصلی این هورمون، آماده‌کردن بدن مادر برای نگهداری و رشد جنین در داخل رحم و تأمین نیازهای آن  است.

هورمون hCG همچنین  از تخمک‌گذاری ماهانه در تخمدان جلوگیری می کند.

سطح این هورمون هشت روز پس از بارور شدن تخمک بالا می‌رود و دو تا سه ماه بعد از لقاح به اوج می‌رسد.

پس از آن به آرامی کاهش یافته  و در سایر مراحل بارداری در سطح ثابتی باقی می‌ماند.

در طول ۱۰ هفتۀ اول بارداری، معمولاً سطح هورمون hCG هر دو روز، دو برابر می‌شود.

هورمون hCG از راه جریان خون در کل بدن گردش می‌کند و از طریق کلیه‌ها دفع می‌شود.

آزمایش‌های بارداری خانگی برای تشخیص بارداری از میزان این هورمون استفاده می‌کنند، زیرا غلظت بالای hCG در ادرار نشانۀ بارداری است.

هنوز علت دقیق تهوع در بارداری مشخص نیست، اما بسیاری از پزشکان بر این باورند که این عارضه به احتمال زیاد با افزایش سطحhCG مرتبط است.

زنانی که سطح hCG بالاتری دارند، معمولاً تهوع و استفراغ شدیدتری نسبت به دیگر زنان دارند.

هورمون پروژسترون

پروژسترون در اوایل بارداری توسط کیستی در تخمدان زنان بادار به نام جسم زرد ترشح می‌شود.

جسم زرد تولید پروژسترون را تا حدود هفتۀ ۱۰ ادامه می‌دهد، سپس جفت مسئولیت تولید آن را بر عهده می‌گیرد.

در سه ماهۀ اول، سطح پروژسترون به صورت تصاعدی افزایش می‌یابد و سپس به وضعیت ثابتی می‌رسد.

پروژسترون نقش بسیار مهمی در شل کردن ماهیچه‌های رحم و کمک به سیستم ایمنی بدن برای پذیرش DNA جنین دارد.

این هورمون تمام ماهیچه‌های صاف بدن، به ویژه دیوارۀ عضلانی رحم یا شکم را شل می‌کند.

همچنین باعث گشاد شدن عروق خونی در کل بدن می‌شود و فشار خون را نسبت به حالت طبیعی کاهش می‌دهد.

این مسئله گاهی باعث سرگیجه و بروز سایر علائم گوارشی ناخوشایند دوران بارداری از جمله سوزش سر معده، ریفلاکس، آروغ زدن، تهوع، استفراغ، نفخ و یبوست می‌شود.

پروژسترون همچنین می‌تواند باعث افزایش رشد مو شود؛

شما احتمالاً متوجۀ رشد موهای زاید در اطراف پستان و پایین شکم خود در دوران بارداری شده‌اید.

هورمون استروژن

استروژن نیز مانند پروژسترون تا قبل از شکل‌گیری جفت توسط جسم زرد ترشح می‌شود.

این هورمون بارداری نقش مهمی در رشد و توسعۀ جنین ایفا می‌کند و به رشد برخی از اندام‌های داخلی و همچنین سایر اعضای بدن جنین کمک می‌کند.

پس از پایان سه ماهۀ اول، بدن شما سطوح بالاتری از استروژن در حال گردش دارد و پس از آن به سطح ثابتی می‌رسد.

استروژن باعث تحریک غدد فوق کلیوی یا آدرنال جنین برای تولید هورمون می‌شود، همچنین باعث رشد غدد فوق کلیوی جنین می‌شود.

استروژن همچنین کمک می‌کند که رحم مادر بهتر نسبت به اکسی‌توسین پاسخ بدهد که یک هورمون دیگر بارداری است.

افزایش سطح استروژن ممکن است باعث رشد سریع رگ‌های تار عنکبوتی روی پوست، تهوع، افزایش اشتها و تغییرات پوستی از جمله تغییر در رنگ پوست شود.

اگرچه این تغییر بیشتر منجر به تیره شدن پوست می‌شود، اما در برخی از زنان می‌تواند باعث روشن شدن و درخشش بیشتر پوست شود.

همچنین بخوانید: نقش افسردگی در نازایی را جدی بگیرید!

اکسی‌توسین

بسیاری از زنان بر این باورند که هورمون اکسی‌توسین باعث شروع زایمان می‌شود.

در حقیقت، سطح اکسی‌توسین با شروع زایمان بالا نمی‌رود، بلکه تنها با رسیدن به انتهای بارداری، رحم نسبت به این هورمون خیلی حساس می‌شود و واکنش نشان می‌دهد.

اکسی‌توسین همچنین باعث کشیدگی دهانۀ رحم و تحریک نوک پستان‌ها برای تولید شیر می‌شود.

پیتوسین دارویی است که به صورت مصنوعی از اکسی‌توسین ساخته می‌شود و معمولاً برای القای زایمان استفاده می‌شود.

ریلاکسین

ریلاکسین ممکن است عامل شل شدن رباط نگهدارندۀ استخوان‌های لگن و ماهیچه‌های رحم و آماده کردن بدن برای زایمان باشد.

در دوران بارداری، سطح این هورمون ۱۰ برابر میزان عادی در بدن زنان است.

این هورمون همچنین ممکن است باعث شل شدن رباط‌های بدن در بخش‌های مختلف شود.

مانند شانه، زانو، باسن و مچ پا شود که می‌تواند باعث بروز درد و التهاب شود و راه رفتن را با مشکل مواجه کند.

پرولاکتین

این هورمون تولیدکنندۀ شیر که در طول دوران بارداری ۱۰ تا ۲۰ برابر افزایش می‌یابد دارای اثری آرام‌بخش است.

پرولاکتین بافت پستان را برای شیردهی آماده می‌کند.

The post تاثیر هورمون های مهم در دوران بارداری appeared first on کیدمام.