حدود 50٪ از نوزادان کامل و حدود 80٪ از نوزادان نارس مبتلا به زردی می شوند.

زردی زمانی اتفاق می افتد که نوزادان قادر به تجزیه کردن بیلی روبین (رنگدانه زرد رنگ سلول های قرمز خون) نیستند.

نشانه اصلی زردی، زرد شدن رنگ پوست و سفیدی چشم ها است. در مواردی که نوزادان برای درمان زردی به مراقبت پزشکی نیاز دارند، درمان معمولاً موثر واقع خواهد شد.

زردی به تنهایی یک بیماری نیست. پوست و چشم های زرد، که علائم زردی می باشد، به یک مشکل حاد و اساسی اشاره دارند.

این دو نشانگر وجود میزان بالایی از بیلی روبین در خون هستند.

زردی، باعث می شود رنگ پوست کودک شما زرد شود. چشم ها، پوست و ادرار او زرد رنگ شده و باعث ایجاد اضطراب در شما می شود.

زردی به دلیل بالا رفتن میزان بیلی روبین در خون اتفاق می افتد. این بیماری منشأ های بیوشیمیایی فراوانی دارد و حتی در نوزادان تازه متولد شده نیز رخ می دهد.

درمان زردی بسیار ضروری است و به راحتی قابل دسترس می باشد.

در این مقاله کیدمام، ما برای شما علت ایجاد زردی در نوزادان، عوارض احتمالی آن و نحوه درمان آن را توضیح خواهیم داد.

زردی در نوزادان چیست؟

زردی بیماری است که در آن، بدن بیلی روبین فراوانی تولید می کند تا حدی که کبد توان فرآوری آنها را ندارد.

بیلی روبین یک محصولی فرعی و جانبی از روند طبیعی تخریب گلبول های قرمز خون می باشد.

کبد برای تشکیل صفرا که به هضم غذا کمک می کند بیلی روبین را فرآوری می کند.

بیلی روبین اضافی در جریان خون جاری می شود و وارد سلول های بدن می شود.

به دلیل اینکه بیلی روبین به طور طبیعی زرد رنگ است، سلول ها را تبدیل به رنگ زرد می کند و در نتیجه پوست و چشم ها زرد می شود.

زردی در نوزادان به عنوان هیپربیلی روبینمی (افزایش غیر عادی میزان بیلی روبین در خون) نوزادی شناخته می شود.

چه عواملی باعث زردی در نوزاد می شود؟

انواع مختلفی از زردی در نوزادان وجود دارد که هر یک از آنها علت های خاص خود را دارند.

زردی فیزیولوژیکی که به آن زردی فیزیولوژیک نیز گفته می شود.

این نوع از زردی، دو تا چهار روز پس از تولد ظاهر می شود و ظرف دو هفته طول می کشد تا کاملا از بین برود.

زردی در نوزادان کاملا طبیعی و رایج است زیرا کبد جوان است و توانایی فرآوری بیلی روبین را ندارد.

حدود 50٪ از نوزادان از این بیماری رنج می برند.

زردی ناشی از  نارس بودن نوزاد تازه متولد شده، شبیه به زردی فیزیولوژیکی است، با این تفاوت که در نوزادان نارس رخ می دهد.

کبد در نوزادان نارس نسبت به نوزادان فول ترم (کامل) رشد کمتری دارد. این امر باعث می شود تا نوزادان نارس بیشتر در معرض زردی قرار گیرند.

حدود 80٪ از نوزادان نارس از این بیماری رنج می برند.

زردی ناشی از شیر مادر، که به آن زردی تغذیه ناقص نیز گفته می شود، زمانی اتفاق می افتد که کودک به اندازه کافی با شیر مادر تغذیه نشود.

یکی از دلایل آن ممکن است این باشد که مادر قادر به تولید شیر نباشد و یا متوجه نمی شود که کودک او سیر شده است یا خیر.

زردی ناشی از شیر مادر به دلیل وجود مشکل در شیر مادر نیست بلکه به دلیل نقصی که دارد، در توانایی های کبد تاثیر می گذارد.

همزمان با ابتلای نوزاد به زردی، کودک دچار کاهش وزن می شود.

زردی ناشی از شیر مادر حدوداً 5 تا 10 درصد نوزادان را تحت تاثیر قرار می دهد و هنگامی که کودک به اندازه کافی از شیر مادر شیر تغذیه کند، برطرف می شود.

زردی ناشی از شیر مادر به دلیل ناهنجاریهای بیوشیمیایی موجود در شیر مادر بوجود می آید که مانع از تجزیه بیلی روبین توسط کبد می شود.

این بیماری حدود چهار تا هفت هفته پس از تولد ظاهر می شود و 10٪ از نوزادان را تحت تاثیر قرار می دهد.

این بیماری اصلا ضرری ندارد و به خودی خود ظرف 12 هفته برطرف می شود.

همچنین بخوانید: یبوست در نوزادان را چگونه درمان کنیم؟

زردی همولیتیک، همچنین به عنوان زردی ناسازگاری Rh و ABO شناخته می شود، زمانی اتفاق می افتد که گروه خون مادر و جنین یکسان نیستند.

در چنین مواردی، بدن مادر آنتی بادی هایی آزاد می کند که باعث تخریب RBC های جنین می شود.

این امر باعث افزایش ناگهانی بیلی روبین در بدن نوزاد می شود و در نتیجه نوزاد با زردی متولد می شود.

اولین علائم زردی 24 ساعت پس از تولد ظاهر می شود و این نوع زردی در نوزادان، خطرناک اما بسیار نادر است.

زردی پاتولوژیک منجر به زردی طولانی مدت در نوزاد می شود زیرا ممکن است یک بیماری کبدی باشد.

دلایل فراوانی برای بیماری کبدی وجود دارد، اما شایع ترین آن هپاتیت می باشد.

هپاتیت توسط هر یک از ویروس های هپاتیت اِی، بی، سی، دی، ای توسط نوزاد مبتلا شده ایجاد می شود.

آزمایش ادرار و مدفوع در پیشگیری از عفونت و اختلالات کبدی که ممکن است منجر به زردی شود، کمک بزرگی خواهد کرد.

کودک باید طی سه روز اول و یکبار هم  روز پنجم توسط پزشک معاینه شود.

پنج روز اول بالاترین میزان بیلی روبین را به علت زردی نوزادی نشان می دهد.

در ادامه مطلب جدول میزان بیلی روبین سرم برای پنج روز اول و خطر زردی مربوط به هر مرحله را نشان می دهد.

بسیاری از بیمارستان ها سطح بیلی روبین کودک را به عنوان بخشی از روند منظم زایمان مورد ارزیابی قرار می دهند.

زمانی که نوزادی نارس متولد شود برای تشخیص زردی معمولاً آزمایش خون انجام می دهند.

تشخیص زود هنگام بیماری به درمان به موقع آن کمک خواهد کرد.

تشخیص زردی در نوزاد

شما خودتان می توانید علائم زردی را تشخیص دهید.

علائم اصلی زردی عبارتند از رنگ زرد پوست که در کف دست و سطح کف پاها چشمگیرتر است و همچنین زرد شدن سفیدی چشم ها.

بیشتر نوزادانی که مبتلا به زردی هستند نیازی به درمان ندارند. اما هنوز هم باید نسبت به علاٸمی که نشان دهنده درجه بالایی از زردی می باشد آگاه باشید.

هر چه قدر که زردی پوست بیشتر باشد، نشان دهنده این است که زردی ممکن است وخامت بیشتری داشته باشد.

مراقب علائمی باشید که رنگ زرد در سایر قسمتهای بدن کودک مانند شکم، بازوها و پاها گسترده تر می شود.

اگر کودک شما بی حال و خواب آلود باشد، می تواند نشان دهنده این باشد که زردی او در حال بدتر شدن می باشد.

اگر نوزاد شما به خوبی قادر به غذا خوردن نمی باشد و همچنین وزن او بیشتر نمی شود، ممکن است به معنای بدتر شدن زردی او باشد.

گریه های با صدای بلند کودک شما نشانه آن است که زردی او وخیم تر شده است.

همچنین بخوانید: همه چیز درخصوص استفراغ نوزاد

جهت اطمینان خاطر، کودک خود را از لحاظ زردی آزمایش کنید. ممکن است زردی کودک در بیمارستان تشخیص داده نشده باشد.

اگر به محض ورود کودک به خانه نسبت به زردی او شک داشتید، سعی کنید که یک تست پوستی را که قابل اعتماد، سریع و آسان می باشد را امتحان کنید.

اگر هر گونه نگرانی نسبت به زردی کودک خود دارید، بلافاصله با پزشک کودک خود مشورت کنید.

اگر رنگ پوست کودک شما بور است، موارد زیر را آزمایش کنید: انگشت خود را بر روی پوست کودک خود فشار دهید.

این کار باعث می شود خون برای لحظه ای از پوست دور شود. پوست نوزاد باید سفید شود. اگر پوست زرد شد، مبتلا به زردی شده است.

شاید بهترین قسمت برای بررسی زردی خفیف، فشار دادن نوک بینی نوزاد شیرخوار باشد که رگهای خونی زیادی دارد و زردی در آن قسمت به راحتی قابل مشاهده است و می توان تشخیص داد.

این آزمایش را در یک اتاق بسیار روشن انجام دهید تا بتوانید به راحتی تغییرات رنگ پوست را تشخیص دهید.

اگر رنگ پوست کودک شما تیره است، قسمت های دیگر بدن مانند سفیدی چشم، ناخن، کف دست یا لثه را برای تشخیص زردی، بررسی کنید.

اگر قادر به آزمایش زردی کودک در خانه نبودید، با پزشک کودک خود تماس بگیرید.

برای تشخیص زردی کودک خود به  پزشک مراجعه کنید.

پزشک کودک شما میزان بیلی روبین موجود در خون نوزاد را با سوراخ کردن پاشنه پای او به منظور گرفتن خون ارزیابی خواهد کرد.

سطح بیلی روبین موجود در خون کودک، به میزان قابل توجهی در ارزیابی میزان شدت زردی و اینکه آیا این بیماری به درمان نیاز دارد، کمک خواهد کرد.

آزمایش پوست نیز ممکن است با استفاده از بیلی روبین سنج ماوراء پوستی برای اندازه گیری بازتاب نور تابیده شده در پوست نوزاد انجام شود.

بیلی روبین سنج نسبت به گرفتن خون از نوزاد حالت تهاجمی کمتری دارد و کمتر باعث ترس نوزاد خواهد شد.

در صورت بروز مشکلات اساسی و قابل توجه، ممكن است پزشك شما آزمايش خون يا ادرار بیشتری را درخواست کند.

برای تعیین اینکه زردی نوزاد نیاز به درمان دارد یا خیر، پزشک کودک شما را از لحاظ نحوه تغذیه بررسی خواهد کرد تا متوجه شود که چه عواملی زردی در نوزاد را تحت تاثیر قرار داده است.

فاکتورهای دیگری مانند اینکه آیا نوزاد نارس بدنیا آمده است، یا کبودی در هنگام تولد رخ داده است، و همچنین سن کودک شما ممکن است روی نحوه درمان کودک تأثیر داشته باشد.

اگر کودک شما دارای خواهر و برادرهای بزرگتر باشد که مبتلا به زردی شدید شده اند نیز در شیوه درمان زردی نوزاد نقش مهمی خواهد داشت.

جدول میزان زردی کودک

در صورت شدید بودن علائم زردی در نوزاد، به دنبال درمان فوری باشید.

اگر زردی نوزاد فوراً درمان نشود و یا بدون درمان رها شود، بیلی روبین می تواند وارد مغز کودک شود و باعث ایجاد بیماری بنام آنسفالوپاتی (بیماری مغزی) بیلی روبین حاد می شود.

قبل از اینکه کودک دچار آسیب مغزی شود، درمان فوری بسیار ضروری می باشد.

علائم رفتاری و جسمی فراوانی وجود دارد که نشان دهنده این بیماری است.

توجه داشته باشید که نوزاد شما از مدت ها قبل از بروز این علائم باید تحت مراقبت پزشک باشد.

در طول این بیماری (انسفالوپاتی بیلی روبین حاد)، نوزاد ممکن است:

• دچار تب یا استفراغ شود
• پشت یا گردن خود را قوس دهد
• بیحال و خواب آلود باشد و به سختی بتواند بیدار بماند.
• تغذیه درستی نداشته باشد

نحوه درمان زردی در نوزادان

بر اساس شدت زردی نوزاد، یکی از این سه روش درمانی رایج به کار برده می شود:

میزان بیلی روبین را در نوزاد خود بوسیله فتوتراپی کاهش دهید.

فتوتراپی اولین گزینه درمانی برای انواع زردی ها است.

پزشک شما ممکن است نور درمانی را برای فرزند شما چه در خانه یا بیمارستان تجویز کند.

کودک شما در زیر نور مخصوصی قرار می گیرد که نور آبی-سبز از آن ساطع می شود.

این نور با ایجاد تغییر در ساختار مولکولی بیلی روبین، باعث می شود بیلی روبین از طریق ادرار و مدفوع دفع شود.

درمان زمانی به خوبی انجام می شود که قسمت  بیشتری از سطح پوست بتواند نور را دریافت کند.

نوزاد در زمان دریافت درمان فتوتراپی از پوشک و چشم بند به عنوان محافظ استفاده می کند.

پتوهای برقی مخصوصی وجود دارند به نام بیلی بلنکت، که یک نور آبی-سبز از آنها ساطع می شود، می توان آنها را در زیر بدن نوزاد قرار داد تا تأثیر درمان را بیشتر کند.

وزن کودک هر روز اندازه گیری می شود و میزان بیلی روبین در خون نوزاد تازه متولد شده شما اغلب مورد بررسی قرار می گیرد.

زردی فیزیولوژیکی (رایج ترین شکل زردی) تقریبا به درمانی فراتر از فتوتراپی نیاز نخواهند داشت.

تزریق ایمونوگلوبولین به طور خاصی برای از بین بردن زردی همولیتیک مفید می باشد.

تزریق ایمونوگلوبولین به کاهش میزان آنتی بادی در بدن کودک کمک می کند و در نتیجه به کاهش تعداد گلبول های قرمز خون کمک می کند.

این امر به طور مداوم منجر به تشکیل بیلی روبین کمتر خواهد شد و زردی نوزاد را درمان می کند.

تغذیه روزانه کودک خود را افزایش دهید.

شیر مادر برای کودک شما بسیار مهم است زیرا باعث تحریک حرکت روده می شود و این امر به دفع بیلی روبین از دستگاه گوارش کودک کمک می کند.

هرچه به کودک خود بیشتر شیر بدهید، شیر بیشتری تولید خواهد شد و بیلی روبین بیشتری نیز دفع می شود.

پزشک شما ممکن است افزایش دفعات شیردهی را توصیه کند.

پزشک به مادر کودکی که از طریق شیر مادر تغذیه می شود ممکن است توصیه کند تا دفعات شیردهی را به هشت تا ده بار در روز افزایش دهد.

پزشک همچنین ممکن است مکمل را پیشنهاد دهد.

برای کمک به دفع راحت تر بیلی روبین از بدن نوزادان، آنها باید مرطوب نگه داشته شوند.

ممکن است یک مکمل شیرخشک برای شیردهی نوزاد به منظور مرطوب نگه داشتن او لازم شود.

از بین رفتن بیش از حد آب در پوست نوزاد ممکن است رخ دهد.

برای داشتن اطمینان خاطر از تغذیه صحیح کودک خود با یک متخصص شیردهی  مشورت کنید.

خون کودک را از طریق فرد اهدا کننده ای که گروه خونی او با نوزاد شما مطابقت داشته باشد، عوض کنید.

اگر میزان بیلی روبین در خون کودک شما همچنان بالا است، ممکن است خون کودک شما توسط پزشک تعویض شود.

نوزاد شما از طریق یک لوله پلاستیکی کوچک که در رگ خونی قرار می گیرد، خون جدیدی دریافت می کند.

خون حاوی بیلی روبین به سرعت با خون عاری از بیلی روبین جایگزین می شود و به کاهش بیلی روبین کمک می کند.

در طول مراحل تعویض خون، وضعیت کودک شما از نزدیک مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

پس از اتمام تعویض خون، خون نوزاد شما برای بررسی میزان بیلی روبین آزمایش می شود.

اگر میزان بیلی روبین به اندازه کافی کاهش نیافته باشد، کودک بار دیگر تحت عمل تعویض خون قرار خواهد گرفت.

منابع:

momjunction
wikihow

The post نحوه مقابله با زردی در نوزاد appeared first on کیدمام.

این تغییرات از زمان تولد شدید و سریع اتفاق می افتد و سیر مشخصی را برای تکامل بینایی طی می کند.

کیدمام در این مطلب شما به صورت هفته به هفته و ماهانه در خصوص تکامل دید نوزادتان راهنمایی می کند.

اولین چشمک های نوزاد

زمانی که نوزاد متولد شد رشد بینایی او هم آغاز می شود  و چشمک زدن اولین نشانه این رشد است.

در زمان تولد، چشم نوزاد دارای بینایی ۴۰۰/۲۰ است، اما رشد تا سطح کاملا بالغ و رسیدن به ۲۰/۲۰ در سنین ۳ الی ۵ سالگی محقق خواهد شد.

این رشد سریع نشان می دهد که ماه های اول برای رشد بصری او روزهای بسیار مهمی هستند.

هفته ۱: دید تار

در هفته اول، نوزاد تنها می تواند اشیاء را تا حدود در ۲۵ سانتی متری صورت خود ببیند، یعنی حدود فاصله چهره او تا شما در حال شیر خوردن.

نوزادان معمولاً فقط چند ثانیه به شما نگاه می کنند.

برای تشویق رشد بصری در هر دو چشم، سعی کنید برای تغذیه به طور مستمر از هر دو سینه به او شیر بدهید.

به این ترتیب، هر دو چشم به صورت یکسان در برابر چهره شما ظاهر شده و برای دیدن تحریک می شوند.

نگران نباشید که وقتی با او صحبت می کنید بیش از حد به او نزدیک شده و با او رو در رو می شوید.

هفته ۱: همه چیز سیاه و سفید است

درست بعد از تولد، کودک شما همه چیز را سیاه و سفید، با سایه خاکستری مشاهده می کند.

با گذشت چند ماه، به آهستگی دید رنگی کودک شروع به رشد خواهد کرد.

به همین دلیل، کودک دوست دارد روی رنگ های متضاد با الگوهای هندسی مشخص، تمرکز کند.

دید رنگی کودک در حدود ۴ ماهگی به سطح خوبی از رشد می رسد.

پدر و مادر دوست دارند تزئین اتاق کودک را با انبوهی از رنگ های مختلف انجام دهند.

اما در واقع، این به طور طبیعی یک محرک برای دید رنگی کودک شما نخواهد بود.

سیاه و سفید، همراه با رنگ های اصلی مانند قرمز، نارنجی، زرد و آبی، بسیار تحریک کننده تر هستند.

این قانون برای اسباب بازی های کودک نیز صدق می کند.

هفته دوم: شروع تشخیص

طی ۲ هفته کودک می تواند شروع به تشخیص چهره والدین خود کند.

او چندین ثانیه روی شما تمرکز می کند و شما هم باید با لبخند به این بازی او پاسخ دهید.

فقط به یاد داشته باشید که در میدان دید او قرار بگیرید، چشم اندازی که هنوز همان ۲۵ سانتی متر است.

این زمانی است که تمام علقه ها بین شما و فرزندتان در حال شکل گرفتن است.

هفته ۳: مکث کردن و خیره شدن

در این مرحله، کودک شما ممکن است چهره شما را تشخیص دهد.

اما با اینکه او هنوز هم می تواند فقط تا ۲۵ سانتی متری مقابلش را ببیند، با این حال، توجه او ممکن است طولانی تر شده باشد.

تا کنون، کودک شما فقط ۳ الی ۴ ثانیه به صورت شما خیره می شد، اما در حال حاضر او تا ۱۰ ثانیه نگاهش به شما را ادامه می دهد.

با وجود اینکه ممکن است اینگونه به نظر نرسد، اما بینایی و چشمهای کودک با سرعت در حال تغییر هستند.

با گفتگو و انجام کارهای خنده دار و لبخند زدن نزدیک به چهره او، دید نوزاد را تحریک کنید.

با قرار دادن اسباب بازی های پررنگ در جلوی او، او را به بازی تشویق کنید.

هفته ۴: دیدن اشیاء هنگام راه بردن او

کودک می تواند در حین جابجا شدن توسط شما، چیزهایی که در اطرافش وجود دارد را ببیند.

اما او این کار را با چرخاندن سرش انجام می دهد و قادر نخواهد بود تا حدود ۲ الی ۴ ماهگی فقط چشم خود را حرکت دهد.

تغییرات ماهانه

مهم است که به یاد داشته باشیم که هر کودک با سرعت خودش رشد می کند.

در زیر کلیه دستورالعمل های کلی را که توسط متخصصین و چشم پزشکان اطفال ارائه شده ذکر کرده ایم تا اطمینان حاصل کنید که کودک شما با سرعت طبیعی در حال رشد است.

پزشکان نقاط عطف زیر را در زمینه دید کودک شما رصد می کنند تا مطمئن شوند که رشد بصری وی در مسیر درست قرار دارد.

از آنجا که بچه ها به گونه ها و سرعت های متفاوتی رشد می کنند، ممکن است متوجه شوید که برخی از ماه ها و علائم همپوشانی دارند که البته اشکالی ندارد.

علائم در ۱ ماهگی نوزاد:

– چشمهای خود را به سوی منابع نور بر می گرداند.

– اشیاء را به صورت افقی و حول محور وسطشان (به خصوص چهره) دنبال می کند.

– تماس چشمی برقرار کرده و روی مراقبش تمرکز می کند.

در ۱ ماهگی، چشم های کودک خیلی به نور حساس نیستند.

لذا هنگام خواب او نگران روشن یا خاموش کردن چراغها نباشید.

این کار بر توانایی خواب او تاثیر نمی گذارد.

علائم در دو تا سه ماهگی نوزاد :

– یک شئ را به صورت عمودی و دایره ای دنبال می کند.

– چهره ها را تشخیص می دهد.

– مستقل از سر، شروع به حرکت چشم می کند.

– حساسیت به نور در او افزایش می یابد.

– دست یا پاها را در واکنش به دیدن اشیاء تکان می دهد.

– توسط جاذبه های بصری به راحتی توجهش جلب می شود.

– تماس های مشتاقانه چشمی را برای مدت زمان بیشتری برقرار می کند.

اکنون زمان خرید و قرار دادن یک شیء متحرک بر روی گهواره اوست.

کودک لم دادن به پشت و خیره شدن به اشیاء متحرک را دوست دارد.

در این سن، کودک هنگام مطالعه، آواز خواندن و صحبت شما به حرکات لب های شما نگاه می کند.

همچنین بخوانید: نکات مهم نورپردازی در اتاق نوزاد

علائم بینایی در ۳ تا ۶ ماهگی نوزاد :

– به دست و پاهای خود نیز همانند اسباب بازی ها کنجکاو می شود.

– افتادن و غلت زدن اسباب بازی ها را با هیجان بیشتری تعقیب می کند.

– نقطه نگاهش را حول محور شیء می چرخاند (معمولاً از چپ به راست).

– به تدریج میدان دید گسترده تری پیدا می کند.

– تمرکزش تقریباً روی سراسر اتاق است.

– دوست دارد به عکس العمل ها نگاه کند.

– چشمها را به طور مستقل از سر حرکت می دهد.

در این مرحله، کودک شما بیشتر  علاقه مند به اسباب بازی ها و تصاویر می شود.

او به طور مداوم با چیزهایی که چشم اندازش را تحریک می کنند، درگیر است.

اطمینان حاصل کنید که اسباب بازی های مناسب در دسترس اوست و همچنین، اگر قبلاً فکرش نکرده اید، برای او شروع به خواندن کتاب های تصویری نمایید.

علائم در ۷ تا ۱۰ ماهگی نوزاد:

– به تصاویر علاقه نشان می دهد.

– توجهش به خرده اشیاء رنگی مانند انواع پودرها جلب می شود و به آنها دست می زند.

– اشیاء نیمه پنهان را می شناسد از طریق بخش آشکارش تشخیص می دهد.

علائم بینایی در ۱۱ تا ۱۲ ماهگی نوزاد:

– می تواند از پنجره اشخاص را دیده و بشناسد.

– تصاویر را تشخیص می دهد.

– انگار چیزی شبیه به قایم باشک بازی می کند.

– با رویکردی بصری گرا در خانه حرکت می کند و همه چیز را خوب می بیند.

– علائق بصری خود را مذاکره ناپذیر و پایدار نشان می دهد.

چهره های خوشحال

در طول رشد بینایی کودک، به ویژه در ۳ تا ۴ ماه اول، بهترین محرک بصری نوزاد دیدن چهره مراقبت کننده اوست.

شواهد علمی نشان می دهد که از نظر ژنتیکی نوزادان برای دیدن چهره انسان ها تمایل زیادی دارند.

با این حال، این واقعاً ویژگی های چهره ما نیست که باعث می شود نوزاد دوست داشته باشد به آن نگاه کند، بلکه این خط موی ما و تضاد بین رنگ پوست و مو است که برای کودکان جلب توجه می کند.

اینستاگرام کیدمام

The post نوزاد از چه زمانی می تواند ما را واضح ببیند؟ appeared first on کیدمام.

گاهی اگر کودک شما تعداد دفع کمتری دارد این دلیل یبوست در آنها نیست.

کیدمام در این مطلب به دلایل ایجاد یبوست، تشخیص و همچنین درمان آن پرداخته است.

یبوست در نوزاد

نوزادانی که فقط از شیر مادر استفاده می کننند دچار یبوست نخواهند شد.

شیر مادر بهترین  چربی و پروتئین را به صورت متعادل دارد وبه همین خاطر مدفوع نوزاد تغذیه‌شده با شیر مادر تقریباً همیشه نرم است، حتی اگر نوزاد چند روز مدفوع نداشته باشد.

مکن است نوزادان بعد از هر بار شیر خوردن دفع داشته باشند  و گاهی نیز یک بار در روز این اتفاق بیفتد.

در طول روزهای نخست، شکل و نوع مدفوع  نوزاد چند بار تغییر می‌کند بنا براین با شناخت این موضوع نگرانی شما کمتر خواهد شد.

مدفوع در هر کودک بر اساس چیزهایی که میخورد و می نوشد و با توجه به سن و میزان فعال بودنش متفاوت است.

علائم یبوست در کودک

در ابتدا بهتر است بدانید کدام شرایط در نوزاد کاملا طبیعی است.

اگر نوزاد شما شیر خشک یا غذای کمکی می‌خورد، احتمالاً مدفوع منظم یعنی حداقل یک بار در روز یا یک روز در میان دارد.

اما برای کودکی که تنها شیر مادر  را می خورد، تعداد دفعات مشخصی برای دفع وجود ندارد.

هر کودکی الگوی خود را دارد و برای کودکانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند، حتی یک بار مدفوع در هفته چیزی بی‌سابقه نیست.

نگران نباشید پس از مدتی، شما با الگوی مشخص نوزاد خود هماهنگ می شوید.

اما به ‌طور کلی نشانه‌ها و علائم وجود یبوست در کودکان می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• مدفوع کمتر از معمول، به ویژه اگر کودک سه روز یا بیشتر مدفوع نداشته است و در حین عمل دفع به وضوح ناراحت است.
• مدفوع سفت و خشک که دفع آن بدون توجه به دفعات دفع برای کودک سخت است.
• مدفوع بسیار آبکی در پوشک کودک وجود دارد یا اگر در حال یادگیری استفاده از توالت است، لباس زیرش کثیف شده باشد.
• فکر نکنید این علامت همیشه به معنای اسهال کودک است زیرا ممکن است علامتی از یبوست هم باشد.
• گاهی  مدفوع مایع می‌تواند از کنار انسداد ایجادشده در رودهٔ کوچک عبور کند و در پوشک یا لباس زیر کودکتان ظاهر شود.

دلایل ایجاد یبوست در کودک

ابتلا به یبوست در کودکان دلایلی دارد که شایع‌ترین آنها شامل موارد زیر است:

غذای کمکی و جامد:

 وقتی کودک غذاهای جامد بیشتری می‌خورد، ممکن است به یبوست خفیف دچار شود.

این یبوست اغلب به دلیل پایین بودن میزان آب مصرفی ایجاد می شود.

یبوست همچنین می‌تواند زمانی که کودک را از شیر می‌گیرید اتفاق بیفتد، زیرا از شیر گرفتن کودک گاهی به کم‌آبی بدن منجر می‌شود.

پس یادتان باشد با شروع خوردن غذای کمکی در شش ماهگی، به صورت منظم آب جوشیده و خنک شده به کودک داده شود.

شیر خشک:

اگر کودک را با شیر خشک تغذیه می‌کنید، این امکان وجود دارد که شیر خشک باعث یبوست او شود .

غیرمعمول نیست که پروتئین موجود در شیر خشک‌های مختلف علت ایجاد یبوست باشد.

بد نیست اگر در مورد تغییر نوع شیر خشک از پزشک کودک سؤال کنید.

اما برخلاف آنچه ممکن است شنیده باشید، مقدار آهن موجود در شیر خشک باعث ایجاد یبوست نمی‌شود.

در این مورد همچنین بخوانید: شیر خشک مناسب نوزاد

کم‌آبی بدن:

اگر بدن کودک دچار کم‌آبی شود، سیستم بدنی او با جذب مایعات بیشتر، از هرچه می‌خورد یا می‌نوشد و همچنین از مدفوع موجود در روده‌های او برای دریافت آب کمک می‌گیرد.

نتیجه نیز مدفوعی سفت و خشک است که دفع آن دشوار خواهد بود.

نوشیدن مقدار بیش از حدی شیر:

پر کردن شکم کودک با شیر، به جای خوردن مواد غذایی پرفیبر نیز یکی از علل اصلی یبوست در کودکان نوپا و پیش‌دبستانی است.

خوردن مقدار زیادی از غذاهای کم‌ فیبر:

خوردن مقدار زیادی پنیر، ماست یا کرهٔ بادام‌زمینی هم یبوست ایجاد می کند، اما میوه، سبزیجات و غلات کامل راه مناسبی است تا این مشکل حل شود.

اضطراب توالت و دستشویی:

اگرنوزاد برای استفاده از توالت اضطراب دارد، ممکن است عمداً مدفوعش را نگه دارد.

اگر او تمام علائم فشار برای دفع مثل سفت کردن بدن و قرمز شدن صورتش را نشان می‌دهد، ممکن است واقعاً در تلاش باشد که آن را نگه دارد.

حتی اگر فرزندتان آموزش توالت رفتن را دیده باشد، باز هم ممکن است در دستشویی برای خالی کردن روده‌های خود به اندازهٔ کافی صبر نکند.

این می‌تواند باعث تجمع مدفوع شود که موجب پیچ خوردن و کشیدگی رودهٔ بزرگ می‌شود.

بزرگ شدن روده ممکن است منجر به مدفوع‌هایی سفتی شود که بزرگ‌تر از حد طبیعی هستند و دفع آنها دشوار است.

همین باعث می‌شود که کودک برای استفاده از لگنچه یا دستشویی، حتی بی‌میل‌تر از قبل باشد.

کمبود فعالیت:

حرکت و فعالیت به جریان یافتن خون به سمت دستگاه گوارش کودک کمک می‌کند.

بنابراین، اگر کودکی غیرفعال باشد ممکن است در بخش حرکات روده دچار مشکل شود.

بیماری یا یک عارضۀ پزشکی:

اگرچه غیرمعمول است، اما یبوست می‌تواند ناشی از یک بیماری پنهان باشد.

مانند کمکاری تیروئید، مسمومیت غذایی حاد و برخی حساسیت‌های غذایی و اختلالات متابولیک مربوط به سوخت و ساز بدن باشد.

همچنین یبوست در موارد نادرمی‌تواند به وسیلهٔ بیماری هیرشپرونگ ایجاد شود.

این بیماری ناشی از یک نقص مادرزادی است که مانع از عملکرد درست رودهٔ کودک می‌شود.

اگر به نظر می‌رسد سفت بودن مدفوع کودک دلیلی مشخص برایتان ندارد، می‌توانید از پزشک فرزندتان در مورد ابتلای کودک به عدم تحمل لاکتوز، کمکاری تیروئید، دیابت یا حتی فیبروز کیستیک سؤال کنید.

درمان یبوست در کودک

برای مراقبت از کودکان مبتلا به یبوست، راهکارهایی وجود دارد.

برخی از این راه‌حل‌ها و درمان‌ها که می‌توانید آنها را امتحان کنید شامل موارد زیر است:

به کودک کمک کنید کمی فعالیت کند:

اگر کودک شما شروع به خزیدن کرده است، او را تشویق کنید چند دور بخزد.

اگر هنوز به این مرحله نرسیده است، سعی کنید به جای آن، پاهای او را ورزش دهید؛

به این شکل که او را به پشت بخوابانید، به آرامی پاهایش را در یک حرکت دایره‌ای رو به جلو شبیه رکاب زدن یک دوچرخه حرکت دهید.

اما اگر کودکتان راه افتاده است یا خردسال است، او را هر روز تشویق کنید که هر روز مقداری راه برود.

شکم کودک را ماساژ دهید:

سه انگشت زیر ناف او در سمت چپ و پایین شکم را اندازه بگیرید و فشار ملایم، اما محکمی را با نوک انگشتان خود وارد کنید.

تا حدی فشار دهید که یک توده یا سفتی را حس کنید.

فشار ملایم اما ثابت را برای حدود سه دقیقه حفظ کنید.

اما ماساژ شکم و بدن برای کودک مبتلا به ریفلاکس معده توصیه نمی‌شود.

در صورت تغذیه با شیر خشک، از پزشک برای تغییر نوع و برند آن سؤال کنید:

تغییر شیر خشک کودک شما پس از تأیید پزشک نیز شاید بتواند مؤثر باشد.

پس بد نیست اگر یک شیر خشک دیگر را با مشورت پزشک اطفال امتحان کنید.

مواد غذایی با هضم راحت‌تر هم به کودک بدهید:

به کودک بالای شش ماه  با یک قاشق غذاخوری کودک کمی پورهٔ آلو، زردآلو یا گلابی برای کمک به شل شدن مدفوعش به او بدهید.

از دادن مقدار زیادی غذاهای یبس‌کننده‌ به کودک خودداری کنید:

این غذاها شامل موز، هویج یا کدوی پخته و مقادیر زیادی از فرآورده‌های لبنی مانند شیر، پنیر، ماست و بستنی است.

دو فنجان لبنیات در روز برای یک کودک خردسال مناسب است.

برای تعریف یک فنجان باید گفت که هر فنجان معادل یک فنجان شیر یا ماست یا ۴۲ گرم پنیر سفت است.

دریافتی فیبر را افزایش دهید:

مقدار زیادی غلات کامل، میوه‌ها و سبزیجات به کودک بدهید.

زردآلو، آلو، نخودفرنگی، لوبیا، کلم بروکلی و البته آلو بخارا گزینه‌های خوبی است.

اگر کودک خردسالتان طعم آلو بخارا را دوست ندارد، سعی کنید آب آلو بخارا را به شیر او اضافه کنید.

ریختن ۲۹ میلی‌لیتر آب آلو بخارا در نصف فنجان شیر بسیار مؤثر خواهد بود.

برای کمک به نرم ماندن مدفوع، مقدار مایعات مصرفی کودکتان را افزایش دهید:

آب بهترین گزینهٔ شماست، اما کمی آب آلو بخارا یا آب سیب نیز می‌تواند کمک کند.

برای جلوگیری از پوسیدگی دندان و از بین رفتن اشتها، مصرف آب‌میوهٔ کودک را به یک‌ دوم فنجان تا سه‌ چهارم فنجان محدود کنید.

کودک را مجبور به دستشویی رفتن نکنید:

کودکتان را قبل از اینکه آمادگی‌اش را پیدا می‌کند، وادار به یادگیری توالت رفتن نکنید.

وادار کردن کودک به استفاده از لگنچه می‌تواند او را از آن بترساند یا بیزار کند و در نهایت منجر به این شود که مدفوع خود را نگه دارد.

اگر متوجه شدید فرزندتان مدفوعش را نگه می‌دارد، مقدار فیبری را که می‌خورد افزایش دهید .

آموزش توالت رفتن را متوقف کنید و تا وقتی نشانه‌های آمادگی واقعی کودک را می‌بینید برای امتحان دوبارهٔ آموزش توالت رفتن صبر کنید.

کودک را تشویق کنید به محض احساس آمادگی برای دفع، از لگنچه استفاده کند:

اگر کودک می‌گوید که هرگز احساس آمادگی نمی‌کند، سعی کنید او را به شکل درست و دور از فشاری وادارید که بعد از صبحانه و شامش فقط پنج تا ۱۰ دقیقه روی لگنچه بنشیند.

بچه‌هایی که مدتی طولانی یبوست داشته‌اند ممکن است به موقع متوجه پر شدن مجرای مقعد خود نشوند.

با کتاب خواندن برای کودک در حین نشستن او روی لگنچه، توالت رفتن را به اوقات خوشایندتری تبدیل کنید.

اما اگر نمی‌خواهد او را مجبور نکنید که در آنجا بماند، وگرنه کم‌کم به این نتیجه می‌رسد که استفاده از توالت یک تنبیه است.

سعی کنید بفهمید که آیا فرزند شما عمداً مدفوعش را نگه می‌دارد یا خیر:

برخی از کودکان با استفاده از توالت بیرون از خانه راحت نیستند.

برخی کودکان هم پس از آنکه یک بار مدفوع سفتی داشته‌اند که به دشواری دفع شده است، شروع به مقاومت در برابر دستشویی رفتن می‌کنند.

نگه داشتن مدفوع تنها باعث بدتر شدن یبوست می‌شود.

بنابراین، اگر حدس می‌زنید مشکل یبوست فرزندتان به این دلیل است، حتماً با پزشک کودک خود صحبت کنید.

در مورد استفاده از ملین با پزشک کودک صحبت کنید:

برای استفاده از یک ملین کودک از پزشک سؤال کنید و هرگز بدون تأیید پزشکش، به او ملین ندهید.

همچنین اگر کودک یبوست شدید داشته باشد، پزشک ممکن است پیشنهاد کند یک شیاف گلیسیرین را امتحان کنید.

شیاف مقعد کودک را تحریک و کمک می‌کند تا یک نوبت دفع داشته باشد.

اما هیچ‌وقت بدون نظر پزشک و به طور منظم از شیاف استفاده نکنید.

ممکن است کودک به آن وابسته شود یا عوارض ناخواسته‌ای بروز کند که درمان آنها مشکل‌تر باشد.

از کرم برای التیام زخم ناشی از یبوست استفاده کنید:

اگر مدفوع کودک به قدری خشک و سفت است که کمی خون یا حتی پارگی‌های کوچکی به نام شقاق در پوست ظریف اطراف مقعدش مشاهده می‌کنید،با پزشک کودک صحبت کنید.

همچنین می‌توانید برای کمک به التیام زخم، کمی از یک کرم که پزشک آن را تأیید کرده باشد، به این ناحیه بزنید و آن را تمیز و خشک نگه دارید.

موارد و زمان مراجعه به پزشک

اگر کودکتان دچار یبوست شده، در صورت وجود هر یک از موارد زیر لازم است با پزشک کودکتان تماس بگیرید:

اگر کودک شما غذا نمی‌خورد، وزن کم می‌کند یا در مدفوع او خون وجود دارد.

اگر درمان‌های ابتدایی مانند متعادل کردن رژیم غذایی کودک به بهبود وضعیت او کمکی نمی‌کند.

اگر سن کودک کمتر از چهار ماه است و مدفوع بسیار سفتی دارد یا ظرف ۲۴ ساعت مدفوع نداشته و او قبلاً در این دوره زمانی مدفوع داشته است.

همچنین لازم است بدانید که هرگز بدون مشورت با پزشک از ملین یا شیاف برای درمان یبوست در کودکان استفاده نکنید.

همچنین میتوانید در کیدمام مشاهده نمایید: بهترین متخصصین کودک و نوزاد

اینستاگرام کیدمام

The post یبوست در نوزادان را چگونه درمان کنیم؟ appeared first on کیدمام.

اگر شما هم درگیر این موضوع هستید و می خواهید دلایل این رفتار کودک را بدانید تا انتها با کیدمام همراه باشید:

با بزرگ تر شدن نوزاد و رشد دندان ها و افزایش قدرت و توان طفل، ترس و نگرانی درمورد گاز گرفتن کودک در هنگام شیردهی می تواند شدت بگیرد.

مطمئنا وجود این نگرانی کاملا طبیعی هست و هیچ مادری را برای این موضوع نمی توان سرزنش کرد.

هیچ مادری دوست ندارد در چنین بخش ظریفی از بدن در لحظه ای که توقع آن را ندارد توسط کودکش گاز گرفته شود.

شاید شما هم به عنوان یک مادر از شنیدن اینکه نوزاد تنها زمانی میتواند گاز بگیرد که در حال خوردن شیر نیست شگفت زده شوید.

در حقیقت کودک در هر وقفه بین تغذیه از سینه مادر این امکان را پیدا می کند تا سینه شما را گاز بگیرد.

در صورتی که شما دیگر نگران گاز گرفتن کودک نباشید می توانید با آرامش خاطر به کودک دلبندتان شیر دهید.

او هم مطمئنا از این موضوع حس بهتری دریافت خواهد کرد.

در ادامه چهار دلیلی که باعث می شود نوزاد هنگام خوردن شیر سینه شما را گاز بگیرد بررسی شده است.

دانستن این 4 نکته به شما کمک می کند تا راه هایی برای جلوگیری از گاز گرفتن نوزاد پیدا کنید.

1. کودک شما در حال دندان درآوردن است

دندان درآوردن نوزاد بعد از تولد شروع شده و این موضوع باعث تورم لثه و تحریک و درد آن میشود.

اگر کودک شما در حال دندان درآوردن هست بدانید که بیشتر از اینکه مشتاق به خوردن شیر شما باشد دنبال راهکاری به جهت تسکین درد خود است.

حلقه لاستیکی مخصوص گاز گرفتن کودک یا دادن بستنی یخی از شیر می تواند این درد را در کودک شما کاهش دهد.

همچنین بخوانید: روش تسکین درد نوزاد هنگام دندان درآوردن

2. کودک شما بی حوصله است

در بسیاری از اوقات، گاز گرفتن کودک هنگام شیر خوردن به دلیل محیط اطراف خسته کننده ای هست که باعث میشود حواس کودک پرت شود.

هنگامی که کودک بی حوصله باشد مخصوصا در زمانی که ساعت زیادی بیدار بوده باشد و یا هنگامی که ناراحتی او بخاطر گرسنگی نباشد احتمال گاز گرفتن بیشتر می شود.

توصیه می گردد درصورت امکان سعی کنید کودک در اتاق و یا محیطی آرام و در آغوش شما هنگام شیر خوردن خوابانده شود.

می توانید جهت آرامش بیشتر در یک گهواره و با تکان های آرام او را به خواب بسپارید.

3. کودک شما به دنبال جلب توجه است

هر چه نوزاد بزرگ تر شود تمایل دارد که بیشتر از قبل مورد توجه قرار گیرد.

در صورتی که طفل شما احساس کند که به اندازه کافی مورد توجه شما نیست در این هنگام اقدام به گاز گرفتن سینه شما می نماید.

سعی کنید در هنگام شیردهی به کودک، با او تماس چشمی برقرار کرده و طفل توجه و نگاه شما را کامل درک نماید.

هنگام شیر خوردن نوزاد، زبان او روی دندان ها و لثه پایین خود قرار می گیرد تا شیر از سینه شما جاری شود و او بتواند میل نماید.

نوزادان بازیگوش اغلب هنگام پایان شیر خوردن زبانش را عقب کشیده که این نشان دهنده اتمام مکیدن او است.

توجه به هوشیاری کودک هنگام شیرخوردن و قطع کردن شیر دهی به او به محض سیر شدن کودک  می تواند از گاز گرفتن احتمالی جلوگیری کند.

4. کودک شما شیر بیشتری می خواهد (گاز گرفتن)

گاهی اوقات هنگامی که نوزاد شیر کافی را از سینه شما دریافت نکند با گاز گرفتن سعی در مکیدن بیشتر شیر از سینه شما است.

عواملی از قبیل قاعدگی، بارداری، اختلالات هورمونی، بعضی از داروها و یا مکمل های غذایی و … باعث کاهش شیر شما می گردد.

لذا باید به یاد داشته باشید کودک شما باید میزان شیر کافی را متناسب با رشد خود دریافت نماید.

جلوگیری از گاز گرفتن

اگر بنا به هر دلیل کودک شما هنگام شیر خوردن گاز میگیرد، بسیاری از مادران باتجربه و یا مشاورین و متخصصین تغذیه توصیه می کنند که در آن لحظه کودک را از سینه جدا کنید و شیردهی را در آن لحظه متوقف کنید.

می توانید با آرامش به او چیزی شبیه “مامانی گاز نگیر” بگویید.

اگر کودک شما هنوز گرسنه و یا علاقمند به شیر خوردن است می توانید شیردهی را بعد از چند دقیقه از سر بگیرید.

همچنین در صورتی که کودک شما به خوبی شیر میل می نماید از او تشکر کنید.

با تکرار شیوه فوق بعد از مدتی کودک شما در می یابد که نباید هنگام شیر خوردن گاز بگیرد و این موضوع باعث توقف شیردهی می شود.

حال در صورتی که نوزاد سینه شما را هنگام شیر خوردن گاز گرفت، سعی کنید سینه خود را یکباره عقب نکشید زیرا اینکار باعث زخم شدن و آسیب آن ناحیه می شود.

می توانید انگشت خود را بین دندان یا لثه کودک قرار دهید تا گاز گرفتن و مکیدن شیر را متوقف کند سپس به راحتی او را از سینه جدا کنید.

همچنین می توانید کودک را کمی نزدیک تر به سینه خود بچسبانید تا او دهان خود را برای نفس کشیدن باز کند و سپس طفل را از سینه جدا کنید.

گاز گرفتن سینه مادر معمولاً یک حالت موقتی در نوزاد است و کودکان به سرعت یاد می گیرند که دیگر اینکار را انجام ندهند.

شما هم میتوانید با امتحان کردن راهکارهای فوق به راحتی این موضوع را مدیریت نمایید.

اما اگر این موضوع ادامه دار بود و یا باعث ایجاد زخم و درد های غیر متعارف گردید حتما با پزشک خود مشورت کنید.

برگرفته شده از: medela

این مقاله بطور اختصاصی توسط کیدمام ترجمه شده است.

اینستاگرام کیدمام

The post نکات طلایی جلوگیری از گاز گرفتن نوزاد هنگام شیر خوردن appeared first on کیدمام.

بطور معمول استفراغ در نوزادان امر شایعی است اما دانستن دلایل آن و همچنین راه های برخورد یا پیشگیری از آن مهم می باشد.

با کیدمام همراه باشید.

بی میل بودن به شیر مادر و یا غذاهای که در دوران نوزادی می توان به کودک داد و یا پس زدن غذا از سوی نوزاد از نشانه های ناخوش احوال بودن کودک شماست.

یکی از دلایل این موضوع داشتن حالت استفراغ در نوزاد است.

بطور معمول استفراغ در کودکان نوپا موضوع ناراحت کننده است زیرا بدن نوزاد در مقابل این پدیده ضعیف و ناتوان است.

استفراغ در کودکان گاها تا چند ساعت به طول می انجامد و این موضوع باعث ضعف و ناراحتی کودک می شود.

لذا در مواقعی که این پدیده بطور متوالی اتفاق افتاد یا بیش از زمان مورد انتظار طول کشید به جهت اطمینان خاطر می بایست با پزشک کودک مشورت کرد.

اما در غیر اینصورت می توانید بر اساس راهکار های ذیل تا حدودی استفراغ نوزاد را کنترل و درمان کرد.

مهمترین دلایل استفراغ نوزاد:

• پرخوری در کودک

شایع ترین دلیل استفراغ در نوزادان خوردن بیش از حد غذا یا شیر مادر است که این موضوع بطور معمول نگران کننده نمی باشد.

• ویروس و یا باکتری

به دلیل اینکه کودکان تازه متولد شده به شدت نسبت به محیط پیرامون حساس می باشند لذا انتقال باکتری و یا ویروس در آنها بصورت رخ می دهد.

آنفولانزا یا سرماخوردگی و یا وجود باکتری در معده کودک از جمله دلایل می تواند باشد. در این مواقع معاینه پزشک و آزمایش های معمول مورد نیاز می باشد.

به یاد داشته باشید هنگامی که نوزاد مبتلا به ویروسی می گردد معمولا چند مشکل همزمان برای او پدید می آید: اسهال، تب و استفراغ معمولا در هنگام ابتلای کودک شما به ویروس رخ میدهد.

• عفونت ها

عفونت های گوش، حلق و بینی و ادراری نیز می تواند یکی دیگر از دلایل بروز استفراغ در کودک باشد.

مهمترین اقدامات در مواجه با استفراغ نوزاد

باتوجه به موارد فوق مهمترین دلایل استفراغ یک نوزاد مشخص شد. نکته مشترک تمامی موارد فوق ناراحتی و رنج نوزاد می باشد که باعث بروز مشکلاتی جسمی و فیزیکی در کودک میگردد.

لذا می بایست جهت رفع این موضوع از سوی والدین اقدام جدی صورت پذیرد.

1. جلوگیری از کاهش آب بدن نوزاد

در هر بار استفراغ، بخشی از آب بدن نوزاد کم میشود که بستگی به شدت استفراغ در کودک از نوع خفیف (یک تا دو مرتبه در روز)، متوسط (سه تا هفت مرتبه در روز) و شدید (بیش از هفت مرتبه) موضوع کاهش آب بدن نوزاد جدی تر می شود.

جهت جلوگیری از این موضوع می بایست از طریق محلول سرم خوراکی (ORS) و یا سوپ آبکی و بصورت کم و چند مرحله ای اقدام کنید.

می‌توانید سرم خوراکی را در داروخانه ها پیدا کنید. برای نوزادانی که با شیشه شیر می‌خورند، ORS را در صورتی ‌که دو یا چندین بار استفراغ کرده باشد به او بدهید.

محلول ORS را طی هشت ساعت باید به کودک داد. اگر کودک یک یا دو مرتبه استفراغ کرده باشد نصف آن را طی دو بار شیردهی به کودک بدهید.

برای نوزادانی که شیر مادر را می‌خورند میزان ORS را در هر بار شیر دادن کم کنید. اگر نوزاد دو بار استفراغ کرد هر یک تا دو ساعت از یک سینه به او شیردهید.

اگر نوزاد بیشتر از دو بار استفراغ کرد هر 30 تا 60 ثانیه ، به مدت چهار الی پنج دقیقه به او شیردهید. اگر استفراغ کردن نوزاد ادامه داشت، به مدت چهار ساعت به او ORS دهید.

مقادیر کم ORS را با قاشق چای ‌خوری یا سرنگ (پنج تا ده میل) هر پنج دقیقه به نوزاد بدهید.

در خصوص کودکان بزرگتر می توان از سوپ بهره برد. ابتدا کودک سوپ را مزه مزه نموده و اگر بعد از مدت کوتاهی استفراغ نکرد می توان مقدار آن را بیشتر کرد.

در طول روز باتوجه به آمادگی کودک می توان مقدار بیشتری از آن را به کودک خوراند.

2. استفاده از غذا و خوراکی هایی که آسان هضم می باشند.

در صورتی که بیش از 8 ساعت از آخرین استفراغ کودک می گذرد می توانید خوراکی های آسان هضم مثل غلات را بصورت تدریجی به نوزاد بخورانید.

در صورتی که کودک توانایی خوردن غذاهای پوره مانند را دارد می توانید از این غذاها نیز استفاده کیند.

3. استراحت به میزان کافی

استراحت کلید طلایی سرپا شدن کودک شما بعد از دوره استفراغ است. پیشنهاد می شود در صورتی که کودک شما به مهدکودک یا مدرسه می رود حدالامکان تا دو روز در منزل به استراحت بپردازد.

استفراغ باعث می گردد تا معده کودک خالی گردد و استراحت در کنار تغذیه مناسب به بهبود این موضوع کمک می نماید.

به جهت اینکه در هنگام استراحت امکان دارد مجدد کودک استفراغ نماید بهتر است تا کودک یا نوزاد بصورت دمر بخوابد تا احتمال بازگشت محتویات به معده کم گردد.

4. از دادن مایعات زیاد به کودک خودداری کنید

بیشتر والدین به دلیل ترس از کم آبی بدن کودک، مقدار و حجم زیادی از مایعات را به نوزاد و کودک میخورانند. خود این موضوع می تواند یکی از دلایل استمرار استفراغ طفل شود.

پیشنهاد می شود بصورت کم کم و در طول زمان میزان مایعات را افزایش دهند.

نیاز به پزشک و اورژانس

اگر وضعیت کودک بعد از استفراغ تداوم داشت و یا نوزاد مایعات و یا غذا را بالا می آورد و نگران حال او هستید پیشنهاد می گردد بدون اتلاف زمان به پزشک مراجعه کنید.

در صورتی که طفل نفس نفس می زند و یا دچار تنگی نفس شده است و همچنین اگر در داخل استفراغ کودک خون وجود داشت و یا رنگ غیر طبیعی مشاهده می کنید بهتر است سریعا با اورژانس تماس بگیرید و یا کودک را به نزدیکترین درمانگاه یا بیمارستان برسانید.

مجموعه کلینیک و بیمارستان های ویژه کودکان

موضوع استفراغ کودکان به عنوان مشکلی شایع در بین اطفال دیده می شود اما استفراغ مداوم و یا حالات غیر طبیعی کودک بعد از آن موضوعی مهمی است که باید آن را جدی گرفت.

در این مقاله از کیدمام تلاش گردید تا دلایل عمده و راهکارهای اولیه مقابله با آن بررسی گردد.

The post همه چیز درخصوص استفراغ نوزاد appeared first on کیدمام.

در این حالت کودک یاد می گیرد با حفظ تعادل خود با هل دادن زانوهایش به جلو و عقب حرکت کند.

همین موضوع باعث می شود در پاهای او عضلاتی را ایجاد  شود که به زودی او را قادر به راه رفتن کند.

کیدمام در این مطلب می‌توانید شما را این مدل حرکت نوزادان آشنا می کند.

زمان و سن چهار دست‌وپا رفتن کودک

کودکان از هفت تا ۱۰ ماهگی  یاد می گیرند چهار دست‌وپا راه بروند.

گاهی نیز کودک  ممکن است در این سن روش دیگری را برای جابه‌جایی انتخاب کند .

مثلا به شکل کشاندن خود روی باسن با استفاده از یک دست در پشت و یک پا در جلو، خزیدن روی شکم یا غلت خوردن روی زمین.

نگران نباشید، زیرا مهم حرکت کردن کودک است نه صرفا مدل مرسوم چها دست و پا رفتن.

برخی از کودکان چهار دست‌وپا نمی‌روند .

آن ها به یکباره به مرحلهٔ بالا کشیدن خود، ایستادن،‌ راه رفتن با تکیه به وسایل خانه و در نهایت راه رفتن حرکت می‌کنند.

از زمانی که به والدین توصیه شده است که کودک را روی پشت بخوابانند تا دچار سندرم مرگ ناگهانی نشود، بسیاری از کودکان دیرتر چهار دست‌وپا می‌روند .

اگر کودکتان ار دست‌ها و پاهای هر دو سمت بدنش به یک میزان استفاده می‌کند و در حال هماهنگی کردن آنهاست، احتمالاً موضوعی برای نگرانی وجود ندارد.

چگونگی یادگیری چهار دست‌ وپا رفتن کودک

کودک شما پس از اینکه توانست بدون تکیه به خوبی بنشیند که احتمالاً حدود هشت ماهگی خواهد بود، شروع به چهار دست‌وپا رفتن می‌کند.

پس از این مرحله، او می‌تواند سرش را برای نگاه کردن به اطرافش بالا نگه دارد .

عضلات دست، پا و پشتش به اندازهٔ کافی قوی شده‌اند که وقتی روی دست‌ها و زانوهایش قرار می‌گیرد به زمین نیفتد.

در طول یک یا دو ماه، کودک شما یاد می‌گیرد که به خوبی از حالت نشسته روی چهار دست و پایش قرار گیرد .

به زودی هم می‌فهمد که وقتی بدنش موازی با زمین و روی دست و پایش است می‌تواند خودش را به عقب و جلو تاب دهد.

در فاصلهٔ بین ۹ یا ۱۰ ماهگی هل دادن زانوهایش روی زمین اهرمی را که برای حرکت کردن نیاز دارد به او می‌دهد.

در حینی که در این کار مهارت پیدا می‌کند یاد می‌گیرد که از وضعیت چهار دست‌وپا به وضعیت نشسته دربیاید.

کودک به زودی مهارتی را یاد خواهد گرفت که چهار دست‌وپا رفتن متقاطع نامیده می‌شود؛

یعنی به جای حرکت دادن دست و پای یک سمت بدنش با هم، دست و پای مخالف را با هم جابه‌جا می‌کند.

پس از آن، با تمرین کردن مهارتش را بیشتر می‌کند و وقتی به یک سالگی می‌رسد یک خزندهٔ واقعاً ماهر خواهد بود.

همچنین بخوانید: بخور و نخورهای کودک دو ساله من

کمک کردن به کودک:

والدین نیز می‌توانند به کودکشان برای چهار دست‌وپا رفتن کمک کنند. موارد زیر می‌تواند برایتان در انجام این کار مفید باشد:

دمر کردن:

شما می‌توانید قبل از اینکه کودکتان آمادهٔ چهار دست‌وپا رفتن باشد، با مشورت پزشک کودک، هر روز به اندازهٔ‌ کافی او را روی شکمش قرار دهید.

روزانه چند دقیقه دمر کردن کودک در حالت هشیار و بیدار و بازی با او به ایجاد عضلاتی که برای چهار دست‌وپا رفتن نیاز دارد کمک خواهد کرد.

قرار دادن کودک روی شکم همچنین از ایجاد یک قسمت صاف روی سرش جلوگیری خواهد کرد.

انگیزهٔ حرکت:

بهترین راه برای تشویق کودک به چهار دست‌وپا رفتن این است اسباب‌بازی‌ها و وسایلی را که دوست دارد یا حتی خودتان را تنها کمی دور از دسترسش قرار دهید.

کارشناسان همچنین توصیه می‌کند از بالش، جعبه و کوسن‌ها برای ایجاد موانعی سر راهش و در نتیجه تشویق او به گذشتن از آنها استفاده کنید.

این کار کمک می‌کند اعتماد به نفس، سرعت و چابکی او بیشتر شود.

فقط حواستان باشد که هرگز او را تنها رها نکنید، زیرا اگر زیر یک بالش یا جعبه گیر بیفتد ممکن است بترسد یا در خطر خفگی قرار بگیرد.

ایمن‌سازی محیط برای کودک: 

کودکی که چهار دست‌وپا می‌رود می‌تواند شیطنت زیادی بکند.

اطمینان حاصل کنید که خانهٔ ‌شما و به ویژه جاهایی که پله دارد برای حضور کودک ایمن‌سازی شده است.

کودک خودبه‌خود به سمت پله‌ها کشیده می‌شود که می‌تواند خطرناک باشد.

تا زمانی که واقعاً در راه رفتن مهارت پیدا می‌کند یعنی معمولاً در حدود ۱۸ ماهگی، رفتن روی پله‌ها را ممنوع و برایش غیرممکن کنید.

اما برای این مرحله، کارشناسان توصیه می‌کنند که با بلوک‌های اسفنجی یا کارتن‌های محکم و پوشیده با پارچه، یکی دو پله برای بالا رفتن کودک بسازید.

ضمناً هنوز لازم نیست که برای کودک کفش بخرید. تا زمانی که راه رفتن را به خوبی یاد نگرفته است، به پوشیدن منظم کفش نیازی ندارد.

تأخیر در چهار دست‌وپا رفتن کودک

کودکان مهارت‌هایشان را با روش‌های مختلف و طبق جدول‌های زمانی مختلفی کسب می‌کنند.

اما اگر کودک به هیچ‌کدام از شیوه‌های  حرکت مانند چهار دست‌وپا رفتن، غلت خوردن یا حرکت روی یک زانو نشان نداده است، این موضوع را با پزشکش مطرح کنید.

همچنین به خاطر داشته باشید که نوزادان زودرس ممکن است چند ماه بعد از همسالانشان به این نقاط عطف رشد برسند.

مرحلهٔ بعد از چهار دست‌وپا رفتن کودک

بعد از اینکه کودک چهار دست‌وپا رفتن را آموخت، تنها چیزی که برای تحرک کامل باقی مانده، یادگیری راه رفتن است.

برای رسیدن به این هدف، کودک به زودی سعی می‌کند با تکیه بر هر چیزی که می‌تواند مثل میز یا پای اطرافیانش، خودش را بالا بکشد و به حالت ایستاده دربیاید.

وقتی کودک یاد بگیرد روی دست و پایش تعادل پیدا کند، می‌تواند به تنهایی بایستد و با گرفتن دست به مبلمان راه برود که راه رفتن، دویدن و پریدن هم به دنبال آن خواهد آمد.

The post کودک من از چه زمانی چهار دست‌وپا می رود؟ appeared first on کیدمام.

 جنين از هفته هفتم يا هشتم شروع به تكان خوردن مي كند و در سونوگرافي این موضوع قابل مشاهده است.

البته آن دسته از مادراني كه قبلاً  بارداری را تجربه کرده اند این تکان های کوچک را بهتر از سایرین متوجه می شوند.

آنا تومی مادران نیز در احساس کردن این تکان ها موثر است.

زنان لاغر تكان ها را راحت تر از زنان چاق حس مي كنند.

میزان این تكان ها در ابتدا بسیار كم و فاصله آنها زياد است و حتی ممكن است در حد چند تكان در روز باشد.

ولي در سه ماهه دوم ضربات شديد تر و بيشتر مي شوند.

البته باید دقت کنید که مدل تكان خوردن همه جنين ها يكسان نيست  و مادران در این زمینه تجارب متفاوتی دارند.

گاهی جنین از خیلی پیش تر حرکات خود را شروع کرده اما شما متوجه آن نشده اید.

اما  اگر خوش شانس باشید و  در حین سونوگرافی جنین شما بیدار باشد در آنصورت حرکت های او را خواهید دید.

جنب و جوش جنین در هفته هفتم بارداری و هفته هشتم بارداری شروع می شود.

در هفته نهم بارداری، جنین می تواند سکسکه کند و انگشتان ظریف و کوچکش را حرکت دهد.

همچنین او میتواند در این مرحله بمکد و بلع داشته باشد.

در هفته دوازدهم بارداری او شروع به خمیازه کشیدن می کند.

در هفته چهاردهم بارداری او شروع به حرکت دادن چشم ها می کند.

در هفته پانزدهم بارداری، او انگشت شصت خود را می مکد و اگر سونوگرافی انجام دهید و در آن لحظه انگشت خود را بمکد مشخص میکند که کودک شما دست چپ است یا دست راست.

بعد از گذر از این هفته های بارداری، حرک جنین قوت می گیرد طوری که شما این حرکات را احساس کنید.

در ابتدا جنین حرکات آرامی داد مانند یک لرزش یا حرکت سراسیمه، ترکیدن حباب آب ، یا یک حرکت موجی، گهگاهی شما حس می کنید که گاز یا هوا در داخل شکمتان حرکت کرده است.

گاهی در یک زمان 20 دقیقه او هیچ حرکتی ندارد و گاهی این مدت زمان به 50 دقیقه تا 75 دقیقه هم ممکن است برسد.

گاهی هم شما اینگونه احساس می کنید زیرا قادر نیستید که تمام حرکت جنین را بشمارید و حس کنید.

آیا حرکت و لگد زدن در طول شب عادی و بدون مشکل است؟

تحقیقات نشان داده است که بعضی از نوزادان شب خیز هستند و به همین دلیل در طول شب، فعال ترند.

اگر جنین با چیزی تحریک شده باشد، متوجه لگدهای شدید او خواهید شد این می تواند به دلیل کابوس، ناراحتی یا کمبود فضا باشد.

پزشکان معتقدند که هرچه جنین بزرگتر می شود، از محیط اطرافش آگاه تر می شود و شروع می کند تا هم از لحاظ فیزیکی و هم روانپزشکی خود را به نوزاد تازه متولد شده، شبیه کند.

جنینی که در طول شب حرکت می کند، وضعیت او خطرناک محسوب نمی شود.

لگد زدن جنین در طول شب 

حرکات جنین در طول شب می تواند به دلیل عدم فعالیت شما باشد.

هنگام روز حرکات شما می تواند اثری مشابه اثر حرکت های گهواره برایخواباندن نوزاد داشته باشد.

عدم فعالیت شما حس تغییر را به جنین القا می کند .

روانپزشکی امروز، تخمین می زند که نوزاد می تواند به دلیل شام یا اسنکی که نصفه شب خورده اید هوشیار باشد و به اطراف حرکت کند.

تحقیقی دیگر که توسط همین موسسه انجام شده است، معتقد است که جنین 7 ماهه واکنش های مثبت خود را آغاز می کند و با شنیدن صدای مادر آرام می شود.

 جنینی که در طول شب لگد می زند به خودی خود، خطرناک نیست ولی اگر شب ها لگد می زند و این موضوع با مسائل دیگری مانند خارج شدن خون از هر قسمتی از بدن مادر، تنگی نفس یا درد سینه همراه است، با پزشک مشورت کنید.

جنینی که در طول شب خیلی لگد می زند یا حرکات شدید دارد، خیلی باعث ناراحتی مادر می شود.

در ادامه چند راه حل موثر برای آرام کردن جنین پیشنهاد داده ایم که انجام آنها میتواند تاثیر گذار باشد.

برای او آواز بخوانید:

به جای پخش موسیقی، خودتان برای او آواز بخوانید.

صدای مادر به آرام شدن جنین کمک می کند.

به همین دلیل خواندن لالایی، کودک را آرام می کند و به خواب می رود.

تقلید روتین شبانه در طول روز:

انجام فعالیت های شبانه در طول روز به جنین کمک می کند تا محیط اطرافش را بشناسد و به حرکات کم در طول شب عادت می کند.

تلویزیون تماشا کنید، دراز بکشید و کتاب بخوانید.

حرکات نشسته حتی برای مدت زمان کوتاه، به جنین می آموزد تا به سکون نیز عادت کند.

 او را در نظر بگیرید:

چند ساعت در روز را صرف در نظر گرفتن و مشاهده جنین کنید.

فعالیت روزانه آنها می تواند به شما کمک کند تا رفتارشان را متوجه شوید.

ممکن است از میزان حرکات آنها متعجب شوید. جنین در حال حرکت، جنینی سالم است.

اگر نوزاد شما در طول شب حرکت می کند، نشانه وجود خطر نیست.

بیشتر نوزادان به یک اندازه در طول روز حرکت می کنند.

اگر نوزادی در طول روز حرکت نمی کند، ولی شب ها حرکت می کند، جای نگرانی نیست.

ممکن است به این دلیل باشد که او شب خیز است.

با متخصص اطفال مشورت کنید و نگرانی های خود را با او درمیان بگذارید تا خیالتان راحت شود.

آزمایشات خود را انجام دهید و به نصیحت های دکتر گوش کنید.

به یاد داشته باشید که شما باید آرام بمانید، زیرا جنین متوجه دلشوره شما می شود و این باعث ناراحتیش می شود.

The post چرا جنین در طول شب لگد می زند؟ appeared first on کیدمام.

آرام کردن گریه کودک از آن دسته موضوعاتی است که باید مورد توجه قرار گیرد.

کیدمام به شما پیشنهاد می کند این روش ها را امتحان کنید تا بتوانید گریه نوزاد را از بین ببرید و هر دوی شما آرام شوید.

دلایل گریه نوزادان 

مادری می گفت پسرم بر خلاف خواهر بزرگترش در شش ماه اول نوزادی مدام فریاد می کشید و گریه می کرد .

او وقتی گرسنه بود ، وقتی خیس بود ، وقتی خسته بود ، وقتی حوصله اش سر می رفت  شروع می کرد به گریه کردن و جیغ فریاد می‌کشید.

او ظرف چند ثانیه از یک نوزاد شیرین به  کودکی گریان که صورتش قرمز شده و به خود می پیچد تبدیل می شد.

من تمام تلاش خود را می کردم تا او را با پرستاری ، تغییر پوشک و آغوش گرفتن آرام کنم.

اما وقتی این روش ها موثر واقع نمی شد من هم پا به پای او اشک میریختم .

من با این فکر که مادر مفیدی نیستم و توانایی آرام کردن کودکم را ندارم مدام از خودم می پرسیدم  “کودک من چه مشکلی دارد” یا  “چه مشکلی برای من پیش آمده است”؟

رالی مک آلیستر، پزشک خانواده در لکسینگتون کنتاکی می گوید:

“برای والدین جدید ، این نکته که گریه نوزاد ها برای چیست ، می توانند چالش برانگیز ، ناامیدکننده و حتی ترسناک باشند.”.

“اگر آنها نتوانند فوراً دلیل گریه را پیدا کنند ، می ترسند که چیزی از نظر جسمی در کودک اتفاق بیفتد.”

یک کودک غیرقابل تحمل می تواند والدین خود را ناامید کند.

مینه سوتا که به عنوان یک درمانگر در زمینه سلامت روانی پری ناتال تخصص دارد می گوید :

“این موضوع یعنی عدم تشخیص علت گریه نوزادان می تواند به ویژه برای زنانی که قبل از بچه دار شدن دارای حس مدیریت و کنترل امور بوده اند  ناراحت کننده باشد.”

دکتر مک آلیستر می گوید، کافیست شما این ترفند ها را عملی کنید تا در تفسیر و پاسخ دادن به گریه های کودک موفق شوید.

تکان دادن نوزاد

مطالعات نشان می دهد که هنگام حمل یا تکان دادن نوزاد یک واکنش آرامش بخش در مغز نوزاد ایجاد می شود .

این موضوع  باعث می شود ضربان قلب کودک کند شده و عضلات آرام تر شود.

در عین حال ، هر نوع صدای تکان دهنده نیز باعث می شود که کودک شما به جای گریه حواسش به جای دیگری معطوف شود.

استفاده از نواهای آرام بخش

شما نباید خود را محدود به لالایی کنید.

تمام ژانرها و آهنگ های مختلف ، از جمله آنچه دوست دارید را امتحان کنید.

موسیقی نیز مانند حرکت ، توانایی ایجاد  آرامش در سیستم عصبی ، کاهش ضربان قلب و تنفس کودک را دارد.

قدرت صدای خود را دست کم نگیرید .

دکتر ریورز می گوید:

“ممکن است نوزادان به خصوص با صدای آواز مادرشان آرامش پیدا کنند ، زیرا صدای او آشنا است و با آن  ریتم آرام می شوند.”

 حواس آن ها را پرت کنیم

نوزادان گاهی به دلایلی از جمله کثیف کردن پوشک خود شروع به گریه می کنند.

کافی است حواستان باشد به مواردی از قبیل نظافت و تغذیه آن ها خللی وارد نشود.

آن ها حتی گاهی اوقات بسیار مضطرب می شوند و این موضوع باعث گریه آن ها می شود.

اما یک حواس پرتی شگفت آور ، مانند ضبط صدای خود ، می تواند نوزادان را از آنچه ناراحت می کند ، دور کند.

وی خاطرنشان می کند: “نوزادان به دنیای اطراف خود آنقدر علاقه مند هستند که نمایش یا معرفی یک چیز جدید می تواند به توقف گریه آن ها کمک کند.”

کم کردن نور

نوزادان گاهی به  دلیل وجود  سر و صداها و حتی نور های چراغ ها، به گریه می پردازند .

در این زمینه دکتر ریورس می گوید: ” نوزادان به محیط آرام و تاریک رحم عادت دارند.”

به همین خاطر کنترل کردن این محرک ها می تواند آنها را آرام کند.

ایجاد صداهای هیجان انگیز

برخی کودکان بر خلاف آنچه در بالا گفته شد  به روش های دیگری آرام می شوند.

ترفند دیگری که والدین به وسیله آن می توانند کودک خود را آرام کنند استفاده از برخی صداها است که برای نوزاد هیجان انگیز است.

برای این کار یک فن یا جاروبرقی را امتحان کنید یا صدای تلوزیون و برنامه های تلوزیونی را به گوش آن ها برسانید.

تئوری این را می گوید که این صداها را  کودک در رحم می شنیده و لذا به آن واکنش نشان می دهد.

همچنین صداهای دیگری مانند صدای خواهر و برادر نوزاد را برای او پخش کنید.

البته دقت کنید که میزان صدا پایین باشد.

تحقیقات نشان می دهد که اگر صدای بلند و بیش از حد نزدیک به کودک برای مدت زمان طولانی باشد ، می تواند به کاهش شنوایی بیانجامد.

تغییر محیط

گاهی نوزادان به دلیل آنکه به شخص دیگری سپرده می شوند گریه می کنند.

گاهی نیز ورود به یک مکان یا محیط می تواند موجب گریه آن ها شود.

کافیست دلیل گریه کودک را دریابید تا با تغییر محیط مناسب او آرام شود.

این مطلب به صورت اختصاصی توسط “کیدمام” ترجمه است.

The post 6 راه حل فوری برای آرام شدن گریه کودک appeared first on کیدمام.

اما چنانچه در دوران بارداری به این بیماری مبتلا شدید این مطلب کیدمام را بخوانید.

تأثیرات آبله‌ مرغان در بارداری بروی جنین و مقابله با آن

میزان و احتمال آسیب رسیدن به جنین در صورت ابتلای مادر، با سن بارداری او در ارتباط است.

اگر در سه ماهۀ اول یا دوم بارداری آبله‌مرغان بگیرید، احتمال کمی وجود دارد که جنین دچار سندرم آبله‌مرغان مادرزادی شود.

این احتمال در هفته‌های ۱۳ تا ۲۰ بارداری بیشتر است.

سندرم آبله‌مرغان مادرزادی می‌تواند منجر به نقص‌های مادرزادی شود.

برخی از نقص‌هایی که ممکن است در اثر سندرم آبله‌مرغان مادرزادی ایجاد شود شامل:

زخم‌های پوستی، دست و پا‌های غیرطبیعی، سر کوچک‌تر از اندازۀ طبیعی، مشکلات عصبی مثل ناتوانایی ذهنی و مشکلات بینایی است.

این عفونت می‌تواند منجر به سقط جنین در اوایل یا حتی در اواخر بارداری شود.

نیاز به سونوگرافی

اگر در بارداری به آبله مرغان مبتلا شوید، نیاز به یک سونوگرافی آنومالی تشخیصی دقیق برای بررسی هر گونه نقص در جنین و مشکلات دیگر وجود دارد.

همچنین در ادامه نیاز به انجام سونوگرافی‌های بیشتر برای پیگیری وضعیت رشد جنین خواهد بود.

اگر در اوایل سه ماهۀ سوم دچار آبله‌مرغان شوید، احتمالاً جنینتان سالم خواهد ماند.

زیرا حدود پنج روز پس از ابتلا به آبله‌مرغان، سیستم ایمنی بدن شما برای مقابله با ویروس، آنتی‌بادی تولید می‌کند و این آنتی‌بادی از طریق جفت به جنین منتقل می‌شود و از او در برابر بیماری محافظت خواهد کرد.

اگر پنج تا ۲۱ روز قبل از تولد نوزاد آبله مرغان بگیرید، او نیز آبله‌مرغان خواهد داشت، اما به خاطر آنتی‌بادی‌هایی که از شما گرفته است، این مشکل جدی نخواهد بود.

خطرناک‌ترین زمان برای ابتلا به آبله‌مرغان بین پنج روز پیش از زایمان تا دو روز پس از زایمان است، زیرا در این حالت نوزاد با ویروس مواجه می‌شود، اما زمان کافی برای دریافت آنتی‌بادی را از شما ندارد.

در این صورت شانس زیادی برای ابتلای نوزاد وجود دارد.

در این حالت نوزاد دچار بیماری آبله‌مرغان نوزدان می‌شود که یک بیماری خطرناک است و می‌تواند زندگی او را تهدید کند، به خصوص اگر درمان نشود.

در صورت دریافت ایمونوگلوبولین آبله‌مرغان که محصولی خونی حاوی آنتی‌بادی آبله‌مرغان است، ریسک موارد شدید می‌تواند به شدت کاهش یابد.

اگر شما پنج روز پیش از زایمان، علائم آبله‌مرغان را نشان داده باشید یا بلافاصله پس از تولد تا دو روز اول دانۀ پوستی داشته باشید، نوزاد شما فوراً یک واحد دارو دریافت می‌کند.

اگر نوزاد علائمی از پیشرفت عفونت مانند تب یا بروز دانه در چندین نقطه نشان دهد، با تزریق آسیکلوویر که داروی ضدویروسی است، درمان خواهد شد.

اقدامات لازم در صورت ابتلا به آبله مرغان در بارداری

اگر می‌دانید در برابر این بیماری ایمن هستید، نیازی نیست کاری انجام دهید.

اگر مطمئن نیستید یا فکر می‌کنید ایمن نیستید، فوراً به پزشکتان اطلاع بدهید.

پس از تشخیص و تجویز او، یک آزمایش خون برای بررسی وضعیت ایمنی شما انجام خواهد شد.

اگر در دوران بارداری علائم آبله‌مرغان را در خود مشاهده کردید، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

بدون خبر دادن از قبل به مطب پزشک نروید، زیرا ممکن است سایر زنان باردار در مطب را نیز آلوده کنید.

اگر نیاز به معاینه دارید، قرار مشخصی ترتیب دهید تا لازم نباشد پشت در و بیرون مطب پزشک یا بین جمعیت در انتظار بمانید.

اگر مبتلا به آبله‌مرغان باشید، پزشک دارو‌های ضدویروس برای شما تجویز خواهد کرد.

اگر علائمی از گلودرد، تب و تنفس سریع، مشکل در تنفس یا سرفه دارید نیز باز هم لازم است با پزشک تماس بگیرید، زیرا شرایط شما می‌تواند سریعاً وخیم شود.

اگر بیش از یکی از علائم شدید را دارید مانند مشکل در تنفس یا درد قفسۀ سینه، با پزشک تماس بگیرید و به کلینیک و بیمارستان مراجعه کنید.

اگر علائم شما خفیف است، باید بستری شوید تا به دقت تحت مراقبت باشید و داروی اسیکلوویر تزریقی دریافت کنید.

واکسن آبله مرغان در زمان بارداری

اگر نسبت به آبله‌مرغان ایمن نیستید، امکان تزریق واکسن آبله‌مرغان در دوران بارداری وجود ندارد.

به همین دلیل، بهتر است پیش از بارداری به پزشک مراجعه کنید تا معاینات لازم پیش از بارداری را انجام دهید.

در معاینات پیش از بارداری، پزشک وضعیت ایمنی بدن شما در برابر آبله‌مرغان را بررسی و در صورت نیاز، برای شما واکسن آبله‌مرغان تجویز خواهد کرد.

توجه داشته باشید که دریافت واکسن در زمان شیردهی نیز بی‌خطر است.

The post آیا آبله مرغان در بارداری برای جنین خطر دارد؟ appeared first on کیدمام.

سایت کیدمام برای رفع این سوالات شایع در میان مادر ها به بررسی تعداد دفعات شیر خوردن کودک در زمان شبانه‌روز، احتیاج  نوزاد به شیر در هر وعدۀ غذایی و نیاز نوزاد به خوردن شیر پس از یک سالگی و در مجموع شیردهی اصولی پرداخته است.

تعداد دفعات شیر خوردن کودک

تعداد دفعات شیر میل کردن دربین کودکان بسیار گوناگون است.

تعدادی از آن ها تمایل دارند چه بسا بعد از سیری و مداوم شیر بخورند، درحالی ‌که دیگر کودکان صرفا هنگامی شیر می خورند که گرسنه شده‌اند.

در ۲۴ ساعت اولیه به دنیا آمدن نوزاد، کودک آنقدر خواب‌آلود است که امکان دارد شیر زیادی نخورد.

بطور کلی نوزادان معمولاً در ماه نخست، هر 2 تا 3 ساعت یکبار یعنی بین 8 تا ۱۲ بار در هر بازه ۲۴ ساعته شیر بخورند.

این موضوع امکان دارد خیلی زیاد به نظر رسد و شما ‌را نگران نماید که مبادا نوزاد در هر بار شیر خوردن به اندازۀ کافی شیر دریافت نکند.

البته باید بدانید که اندازه و ظرفیت شکم کودک شما کوچک است و احتیاج به شیر تناول کردن مکرر در دفعات را دارد.
احتمال دارد کودک در ماه دوم 8 یا 9 مرتبه درطول شبانه روز و در ماه سوم 7 یا 8 مرتبه درطول شبانه روز شیر بخورد و در ماه چهارم به تعداد دفعات بیشتری شیر نیاز داشته باشد.

ولی هر مرتبه برای مدت زمان کمتری شیر می خورد به دلیل اینکه مغز و ذهن نوزاد مشغول دور و بر بوده و از شیر تناول کردن منحرف میشود.

بعد از ماه چهارم مجدد دفعات شیر تناول کردن کودک شروع به کاهش می نماید.

به احتمال بسیار تا شش ماهگی وعده‌های غذایی کودک در هر ۲۴ ساعت شبانه روز به حدود 5 یا 6 مرتبه میرسد و احتمالا تا انتهای مقطع شیردهی در همین سطح باقی خواهد ماند.

همینطور بخوانید: چه شیر خشکی مناسب کودک شماست…

نیاز کودک به شیر در هر وعده غذایی

اغلب کودکان در یکماه اولیه زندگی و در هر وعده به ۷۴ تا ۸۹ میلی ‌لیتر شیر مادر تا حدود 8 مرتبه درطول روز نیاز دارند که مجموعا برابر با ۵۹۱ تا ۷۱۰ میلی ‌لیتر در ۲۴ ساعت شبانه روز می باشد.

بعد از آن اندازه میانگین شیر مورد احتیاج طفل تا 6 ماهگی نزدیک به ۷۶۹ تا ۸۲۸ میلی‌لیتر در ۲۴ ساعت شبانه روز هست که این موضوع دربین 6 تا 8 وعده غذایی تقسیم میشود

 در ‌صورتی‌که نوزاد میل به مواد غذایی جامد را قبل از شش ماهگی آغاز نموده باشد حجم شیری که میخورد کاهش می یابد.

به یاد داشته باشید که ‌این تنها یک موضوع کلی است و در صورتیکه نوزاد تمایلی به خوردن شیر ندارد ضروری نیست که تلاش فرمایید هر روز ۸۲۸ میلی‌لیتر شیر به کودک بدهید.

همینطور توصیه می شود در صورتی‌که نوزادتان هنوز گرسنه به نظر میرسد صرفا بدین این موضوع که می پندارید طفل سهم خود را میل نموده است، سینه خویش را عقب نکشید.
طی بررسی های صورت گرفته در خصوص کودکانی که به وسیله شیشه ‌شیر یا شیر خشک تغذیه می‌گردد، میزان تغذیه شیر ایشان بیشتراز حد نرمال است.

نوزادی که از سینۀ مادر خود شیر میخورد میتواند درعین آرامش گرفتن از مکیدن سینه مادرش میزان کمتری شیر بخورد و یا این که تنها به اندازه‌ای شیر میل کند که احساس تشنگی خویش را رفع نماید.

در مقابل برای نوزادی که با شیشه ی ‌شیر تغذیه می شود این موارد امکان پذیر نمی باشد.

محققان دریافته اند نوزادانی که با شیشه ‌شیر تغذیه میگردند چه بسا هنگامی که تنها کمی شیر میخواهند، معمولا دوچندان شیر میل می نمایند چون سرعت جریان خروج شیر از شیشه شیر بیشتر از حالت طبیعی هست و کند یا نگه داشتن جریان ورودی شیر آن هم برای کودک تازه متولد شده کاری مشکل است.
به جهت اینکه کودک میزان قابل قبولی شیر میل نماید می بایست طفل را به آرامی تغذیه نمائید و در طول تغذیه به نوزاد استراحت‌ های کوتاهی بدهید.

درصورتی که به طفل شیر مامان را با سرعت میخورد  پس از هر ۱۰ مرتبه مکیدن به طفل مجال دهید تا نفس بگیرد.

اینکار به خصوص در حین 1 ماه نخستین که  یاد میگیرد سرعت شیر میل کردن خویش را تنظیم نماید بسیار در شیردهی اصولی با اهمیت می باشد.

بیشتر کودکان 7 تا 11  ماهه  بطور معمول در طول شبانه روز نیازمند تناول کردن 2 یا 3 وعده غذای جامد به همراه  میان ‌وعده‌ های کوچک تر و به همراه 4 یا 5 وعده تغذیه از شیر مادر می باشند.

نیاز نوزاد به شیر پس از یک سالگی

وقتی که نوزادتان به او‌لین سالگرد تولد خویش میرسد، میتوانید بعد از مشاوره با پزشک طفل در کنار شیر خودتان، شیر گاو را به اندازه کم به نوزاد بدهید.

برای این موضوع بهتر است که از شیشه ‌شیر یا لیوان مخصوصی برای طفل به کار گیری نمایید.

به خاطر داشته باشید که اگر ‌چه شیر گاو به مقدار کم برای نوزاد مناسب هست، لکن نباید در میل کردن آن توسط کودک زیاده‌روی گردد بطوری که از تمایل و اشتهای وی برای سایر غذاهای سالم و مقوی کاسته شود.

درحقیقت میل کردن بیشتر از حد شیر گاو قادر باعث کم‌خونی و فقر آهن در نوزاد می گردد.

بطور معمول تناول کردن ۴۷۳ تا ۷۱۰ میلی‌ لیتر شیر درطول شبانه روز برای نوزادان در‌ این دوران مناسب به نظر می رسد.

بطور کلی به دلیل اینکه شیر مادر حاوی مواد مغزی و معدنی مورد نیاز بدن نوزاد می باشد و شامل آنتی ‌بادی‌ها، ویتامین‌ ها و آنزیم‌ های ارزشمندی است، حتی با وجود مصرف مواد جامد مغذی، در صورت تمایل مادر و فرزند می توان تا سن 2 سالگی به طفل شیر داد.

موضوع شیردهی اصولی یکی از مهمترین موضوعاتی است که مادران باید از آن مطلع باشند.

برگرفته از سایت مادرشو

اینستاگرام کیدمام

The post شیردهی به نوزاد به روش صحیح و اصولی appeared first on کیدمام.