سر کودک به سمت پایین قرار دارد ولی صورت او به سمت شکم مادر است و مثل این است که نگاه کودک به سمت سقف است.

چنین وضعیتی را در قرار گرفتن نوزاد پس سَری خلفی یا اکسی‌پوت پوستریور می‌نامند.

قرارگیری در این وضعیت می‌تواند باعث دردناک و طولانی شدن زایمان شود.

در برخی موارد، مادرانی که لگن مناسبی دارند و زایمان اول آنها نیز نیست، بدون بروز مشکلی کودک را به دنیا می‌آورند.

فرانک بریچ (Frank breech):

در وضعیت فرانک بریچ، وضعیت قرار گرفتن باسن کودک در مسیر کانال زایمان قرار می‌گیرد.

به طوری که مفاصل ران‌ها خم می‌شوند و زانوها در امتداد و به صورت مستقیم قرار گرفته و خم نشده‌اند. در چنین وضعیتی، ابتدا باسن کودک خارج می‌شود.

بریچ کامل (Complete breech):

در وضعیت بریچ کامل، باسن کودک در مسیر کانال زایمان قرار دارد.

مفاصل ران‌ها و زانوها، هر دو خم شده‌اند و کف پا کنار باسن قرار دارد .

مثل سایر زایمان‌های بریچ، این وضعیت نیز احتمال حلقه شدن بند ناف به دور سر کودک در دهانۀ رحم را افزایش می‌دهد .

در صورت زایمان به روش طبیعی باعث آسیب دیدن نوزاد می‌شود.

بریچ فوتلینگ (Footling breech):

گاهی یک یا هر دو پای کودک به سمت کانال زایمان قرار می‌گیرند و اول یک یا هر دو پا خارج می‌شوند.

این وضعیت قرارگیری کودک را بریچ ناکامل یا فوتلینگ می‌نامند.

در این وضعیت احتمال سُر خوردنبندناف به درون دهانه رحم افزایش می‌یابد که باعث قطع خون‌رسانی به کودک می‌شود.

قرارگیری به صورت عرضی: 

در این حالت، کودک در عرض رحم قرار گرفته است به شکلی که احتمالاً شانه ابتدا وارد لگن می‌شود.

در اغلب موارد وقتی جنین با وضعیتی غیر از سفالیک وارد کانال زایمان می‌شود، روش سزارین بهترین راه برای زایمان است.