گاهی اگر کودک شما تعداد دفع کمتری دارد این دلیل یبوست در آنها نیست.

کیدمام در این مطلب به دلایل ایجاد یبوست، تشخیص و همچنین درمان آن پرداخته است.

یبوست در نوزاد

نوزادانی که فقط از شیر مادر استفاده می کننند دچار یبوست نخواهند شد.

شیر مادر بهترین  چربی و پروتئین را به صورت متعادل دارد وبه همین خاطر مدفوع نوزاد تغذیه‌شده با شیر مادر تقریباً همیشه نرم است، حتی اگر نوزاد چند روز مدفوع نداشته باشد.

مکن است نوزادان بعد از هر بار شیر خوردن دفع داشته باشند  و گاهی نیز یک بار در روز این اتفاق بیفتد.

در طول روزهای نخست، شکل و نوع مدفوع  نوزاد چند بار تغییر می‌کند بنا براین با شناخت این موضوع نگرانی شما کمتر خواهد شد.

مدفوع در هر کودک بر اساس چیزهایی که میخورد و می نوشد و با توجه به سن و میزان فعال بودنش متفاوت است.

علائم یبوست در کودک

در ابتدا بهتر است بدانید کدام شرایط در نوزاد کاملا طبیعی است.

اگر نوزاد شما شیر خشک یا غذای کمکی می‌خورد، احتمالاً مدفوع منظم یعنی حداقل یک بار در روز یا یک روز در میان دارد.

اما برای کودکی که تنها شیر مادر  را می خورد، تعداد دفعات مشخصی برای دفع وجود ندارد.

هر کودکی الگوی خود را دارد و برای کودکانی که با شیر مادر تغذیه می‌شوند، حتی یک بار مدفوع در هفته چیزی بی‌سابقه نیست.

نگران نباشید پس از مدتی، شما با الگوی مشخص نوزاد خود هماهنگ می شوید.

اما به ‌طور کلی نشانه‌ها و علائم وجود یبوست در کودکان می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• مدفوع کمتر از معمول، به ویژه اگر کودک سه روز یا بیشتر مدفوع نداشته است و در حین عمل دفع به وضوح ناراحت است.
• مدفوع سفت و خشک که دفع آن بدون توجه به دفعات دفع برای کودک سخت است.
• مدفوع بسیار آبکی در پوشک کودک وجود دارد یا اگر در حال یادگیری استفاده از توالت است، لباس زیرش کثیف شده باشد.
• فکر نکنید این علامت همیشه به معنای اسهال کودک است زیرا ممکن است علامتی از یبوست هم باشد.
• گاهی  مدفوع مایع می‌تواند از کنار انسداد ایجادشده در رودهٔ کوچک عبور کند و در پوشک یا لباس زیر کودکتان ظاهر شود.

دلایل ایجاد یبوست در کودک

ابتلا به یبوست در کودکان دلایلی دارد که شایع‌ترین آنها شامل موارد زیر است:

غذای کمکی و جامد:

 وقتی کودک غذاهای جامد بیشتری می‌خورد، ممکن است به یبوست خفیف دچار شود.

این یبوست اغلب به دلیل پایین بودن میزان آب مصرفی ایجاد می شود.

یبوست همچنین می‌تواند زمانی که کودک را از شیر می‌گیرید اتفاق بیفتد، زیرا از شیر گرفتن کودک گاهی به کم‌آبی بدن منجر می‌شود.

پس یادتان باشد با شروع خوردن غذای کمکی در شش ماهگی، به صورت منظم آب جوشیده و خنک شده به کودک داده شود.

شیر خشک:

اگر کودک را با شیر خشک تغذیه می‌کنید، این امکان وجود دارد که شیر خشک باعث یبوست او شود .

غیرمعمول نیست که پروتئین موجود در شیر خشک‌های مختلف علت ایجاد یبوست باشد.

بد نیست اگر در مورد تغییر نوع شیر خشک از پزشک کودک سؤال کنید.

اما برخلاف آنچه ممکن است شنیده باشید، مقدار آهن موجود در شیر خشک باعث ایجاد یبوست نمی‌شود.

در این مورد همچنین بخوانید: شیر خشک مناسب نوزاد

کم‌آبی بدن:

اگر بدن کودک دچار کم‌آبی شود، سیستم بدنی او با جذب مایعات بیشتر، از هرچه می‌خورد یا می‌نوشد و همچنین از مدفوع موجود در روده‌های او برای دریافت آب کمک می‌گیرد.

نتیجه نیز مدفوعی سفت و خشک است که دفع آن دشوار خواهد بود.

نوشیدن مقدار بیش از حدی شیر:

پر کردن شکم کودک با شیر، به جای خوردن مواد غذایی پرفیبر نیز یکی از علل اصلی یبوست در کودکان نوپا و پیش‌دبستانی است.

خوردن مقدار زیادی از غذاهای کم‌ فیبر:

خوردن مقدار زیادی پنیر، ماست یا کرهٔ بادام‌زمینی هم یبوست ایجاد می کند، اما میوه، سبزیجات و غلات کامل راه مناسبی است تا این مشکل حل شود.

اضطراب توالت و دستشویی:

اگرنوزاد برای استفاده از توالت اضطراب دارد، ممکن است عمداً مدفوعش را نگه دارد.

اگر او تمام علائم فشار برای دفع مثل سفت کردن بدن و قرمز شدن صورتش را نشان می‌دهد، ممکن است واقعاً در تلاش باشد که آن را نگه دارد.

حتی اگر فرزندتان آموزش توالت رفتن را دیده باشد، باز هم ممکن است در دستشویی برای خالی کردن روده‌های خود به اندازهٔ کافی صبر نکند.

این می‌تواند باعث تجمع مدفوع شود که موجب پیچ خوردن و کشیدگی رودهٔ بزرگ می‌شود.

بزرگ شدن روده ممکن است منجر به مدفوع‌هایی سفتی شود که بزرگ‌تر از حد طبیعی هستند و دفع آنها دشوار است.

همین باعث می‌شود که کودک برای استفاده از لگنچه یا دستشویی، حتی بی‌میل‌تر از قبل باشد.

کمبود فعالیت:

حرکت و فعالیت به جریان یافتن خون به سمت دستگاه گوارش کودک کمک می‌کند.

بنابراین، اگر کودکی غیرفعال باشد ممکن است در بخش حرکات روده دچار مشکل شود.

بیماری یا یک عارضۀ پزشکی:

اگرچه غیرمعمول است، اما یبوست می‌تواند ناشی از یک بیماری پنهان باشد.

مانند کمکاری تیروئید، مسمومیت غذایی حاد و برخی حساسیت‌های غذایی و اختلالات متابولیک مربوط به سوخت و ساز بدن باشد.

همچنین یبوست در موارد نادرمی‌تواند به وسیلهٔ بیماری هیرشپرونگ ایجاد شود.

این بیماری ناشی از یک نقص مادرزادی است که مانع از عملکرد درست رودهٔ کودک می‌شود.

اگر به نظر می‌رسد سفت بودن مدفوع کودک دلیلی مشخص برایتان ندارد، می‌توانید از پزشک فرزندتان در مورد ابتلای کودک به عدم تحمل لاکتوز، کمکاری تیروئید، دیابت یا حتی فیبروز کیستیک سؤال کنید.

درمان یبوست در کودک

برای مراقبت از کودکان مبتلا به یبوست، راهکارهایی وجود دارد.

برخی از این راه‌حل‌ها و درمان‌ها که می‌توانید آنها را امتحان کنید شامل موارد زیر است:

به کودک کمک کنید کمی فعالیت کند:

اگر کودک شما شروع به خزیدن کرده است، او را تشویق کنید چند دور بخزد.

اگر هنوز به این مرحله نرسیده است، سعی کنید به جای آن، پاهای او را ورزش دهید؛

به این شکل که او را به پشت بخوابانید، به آرامی پاهایش را در یک حرکت دایره‌ای رو به جلو شبیه رکاب زدن یک دوچرخه حرکت دهید.

اما اگر کودکتان راه افتاده است یا خردسال است، او را هر روز تشویق کنید که هر روز مقداری راه برود.

شکم کودک را ماساژ دهید:

سه انگشت زیر ناف او در سمت چپ و پایین شکم را اندازه بگیرید و فشار ملایم، اما محکمی را با نوک انگشتان خود وارد کنید.

تا حدی فشار دهید که یک توده یا سفتی را حس کنید.

فشار ملایم اما ثابت را برای حدود سه دقیقه حفظ کنید.

اما ماساژ شکم و بدن برای کودک مبتلا به ریفلاکس معده توصیه نمی‌شود.

در صورت تغذیه با شیر خشک، از پزشک برای تغییر نوع و برند آن سؤال کنید:

تغییر شیر خشک کودک شما پس از تأیید پزشک نیز شاید بتواند مؤثر باشد.

پس بد نیست اگر یک شیر خشک دیگر را با مشورت پزشک اطفال امتحان کنید.

مواد غذایی با هضم راحت‌تر هم به کودک بدهید:

به کودک بالای شش ماه  با یک قاشق غذاخوری کودک کمی پورهٔ آلو، زردآلو یا گلابی برای کمک به شل شدن مدفوعش به او بدهید.

از دادن مقدار زیادی غذاهای یبس‌کننده‌ به کودک خودداری کنید:

این غذاها شامل موز، هویج یا کدوی پخته و مقادیر زیادی از فرآورده‌های لبنی مانند شیر، پنیر، ماست و بستنی است.

دو فنجان لبنیات در روز برای یک کودک خردسال مناسب است.

برای تعریف یک فنجان باید گفت که هر فنجان معادل یک فنجان شیر یا ماست یا ۴۲ گرم پنیر سفت است.

دریافتی فیبر را افزایش دهید:

مقدار زیادی غلات کامل، میوه‌ها و سبزیجات به کودک بدهید.

زردآلو، آلو، نخودفرنگی، لوبیا، کلم بروکلی و البته آلو بخارا گزینه‌های خوبی است.

اگر کودک خردسالتان طعم آلو بخارا را دوست ندارد، سعی کنید آب آلو بخارا را به شیر او اضافه کنید.

ریختن ۲۹ میلی‌لیتر آب آلو بخارا در نصف فنجان شیر بسیار مؤثر خواهد بود.

برای کمک به نرم ماندن مدفوع، مقدار مایعات مصرفی کودکتان را افزایش دهید:

آب بهترین گزینهٔ شماست، اما کمی آب آلو بخارا یا آب سیب نیز می‌تواند کمک کند.

برای جلوگیری از پوسیدگی دندان و از بین رفتن اشتها، مصرف آب‌میوهٔ کودک را به یک‌ دوم فنجان تا سه‌ چهارم فنجان محدود کنید.

کودک را مجبور به دستشویی رفتن نکنید:

کودکتان را قبل از اینکه آمادگی‌اش را پیدا می‌کند، وادار به یادگیری توالت رفتن نکنید.

وادار کردن کودک به استفاده از لگنچه می‌تواند او را از آن بترساند یا بیزار کند و در نهایت منجر به این شود که مدفوع خود را نگه دارد.

اگر متوجه شدید فرزندتان مدفوعش را نگه می‌دارد، مقدار فیبری را که می‌خورد افزایش دهید .

آموزش توالت رفتن را متوقف کنید و تا وقتی نشانه‌های آمادگی واقعی کودک را می‌بینید برای امتحان دوبارهٔ آموزش توالت رفتن صبر کنید.

کودک را تشویق کنید به محض احساس آمادگی برای دفع، از لگنچه استفاده کند:

اگر کودک می‌گوید که هرگز احساس آمادگی نمی‌کند، سعی کنید او را به شکل درست و دور از فشاری وادارید که بعد از صبحانه و شامش فقط پنج تا ۱۰ دقیقه روی لگنچه بنشیند.

بچه‌هایی که مدتی طولانی یبوست داشته‌اند ممکن است به موقع متوجه پر شدن مجرای مقعد خود نشوند.

با کتاب خواندن برای کودک در حین نشستن او روی لگنچه، توالت رفتن را به اوقات خوشایندتری تبدیل کنید.

اما اگر نمی‌خواهد او را مجبور نکنید که در آنجا بماند، وگرنه کم‌کم به این نتیجه می‌رسد که استفاده از توالت یک تنبیه است.

سعی کنید بفهمید که آیا فرزند شما عمداً مدفوعش را نگه می‌دارد یا خیر:

برخی از کودکان با استفاده از توالت بیرون از خانه راحت نیستند.

برخی کودکان هم پس از آنکه یک بار مدفوع سفتی داشته‌اند که به دشواری دفع شده است، شروع به مقاومت در برابر دستشویی رفتن می‌کنند.

نگه داشتن مدفوع تنها باعث بدتر شدن یبوست می‌شود.

بنابراین، اگر حدس می‌زنید مشکل یبوست فرزندتان به این دلیل است، حتماً با پزشک کودک خود صحبت کنید.

در مورد استفاده از ملین با پزشک کودک صحبت کنید:

برای استفاده از یک ملین کودک از پزشک سؤال کنید و هرگز بدون تأیید پزشکش، به او ملین ندهید.

همچنین اگر کودک یبوست شدید داشته باشد، پزشک ممکن است پیشنهاد کند یک شیاف گلیسیرین را امتحان کنید.

شیاف مقعد کودک را تحریک و کمک می‌کند تا یک نوبت دفع داشته باشد.

اما هیچ‌وقت بدون نظر پزشک و به طور منظم از شیاف استفاده نکنید.

ممکن است کودک به آن وابسته شود یا عوارض ناخواسته‌ای بروز کند که درمان آنها مشکل‌تر باشد.

از کرم برای التیام زخم ناشی از یبوست استفاده کنید:

اگر مدفوع کودک به قدری خشک و سفت است که کمی خون یا حتی پارگی‌های کوچکی به نام شقاق در پوست ظریف اطراف مقعدش مشاهده می‌کنید،با پزشک کودک صحبت کنید.

همچنین می‌توانید برای کمک به التیام زخم، کمی از یک کرم که پزشک آن را تأیید کرده باشد، به این ناحیه بزنید و آن را تمیز و خشک نگه دارید.

موارد و زمان مراجعه به پزشک

اگر کودکتان دچار یبوست شده، در صورت وجود هر یک از موارد زیر لازم است با پزشک کودکتان تماس بگیرید:

اگر کودک شما غذا نمی‌خورد، وزن کم می‌کند یا در مدفوع او خون وجود دارد.

اگر درمان‌های ابتدایی مانند متعادل کردن رژیم غذایی کودک به بهبود وضعیت او کمکی نمی‌کند.

اگر سن کودک کمتر از چهار ماه است و مدفوع بسیار سفتی دارد یا ظرف ۲۴ ساعت مدفوع نداشته و او قبلاً در این دوره زمانی مدفوع داشته است.

همچنین لازم است بدانید که هرگز بدون مشورت با پزشک از ملین یا شیاف برای درمان یبوست در کودکان استفاده نکنید.

همچنین میتوانید در کیدمام مشاهده نمایید: بهترین متخصصین کودک و نوزاد

اینستاگرام کیدمام

The post یبوست در نوزادان را چگونه درمان کنیم؟ appeared first on کیدمام.

سایت کیدمام برای رفع این سوالات شایع در میان مادر ها به بررسی تعداد دفعات شیر خوردن کودک در زمان شبانه‌روز، احتیاج  نوزاد به شیر در هر وعدۀ غذایی و نیاز نوزاد به خوردن شیر پس از یک سالگی و در مجموع شیردهی اصولی پرداخته است.

تعداد دفعات شیر خوردن کودک

تعداد دفعات شیر میل کردن دربین کودکان بسیار گوناگون است.

تعدادی از آن ها تمایل دارند چه بسا بعد از سیری و مداوم شیر بخورند، درحالی ‌که دیگر کودکان صرفا هنگامی شیر می خورند که گرسنه شده‌اند.

در ۲۴ ساعت اولیه به دنیا آمدن نوزاد، کودک آنقدر خواب‌آلود است که امکان دارد شیر زیادی نخورد.

بطور کلی نوزادان معمولاً در ماه نخست، هر 2 تا 3 ساعت یکبار یعنی بین 8 تا ۱۲ بار در هر بازه ۲۴ ساعته شیر بخورند.

این موضوع امکان دارد خیلی زیاد به نظر رسد و شما ‌را نگران نماید که مبادا نوزاد در هر بار شیر خوردن به اندازۀ کافی شیر دریافت نکند.

البته باید بدانید که اندازه و ظرفیت شکم کودک شما کوچک است و احتیاج به شیر تناول کردن مکرر در دفعات را دارد.
احتمال دارد کودک در ماه دوم 8 یا 9 مرتبه درطول شبانه روز و در ماه سوم 7 یا 8 مرتبه درطول شبانه روز شیر بخورد و در ماه چهارم به تعداد دفعات بیشتری شیر نیاز داشته باشد.

ولی هر مرتبه برای مدت زمان کمتری شیر می خورد به دلیل اینکه مغز و ذهن نوزاد مشغول دور و بر بوده و از شیر تناول کردن منحرف میشود.

بعد از ماه چهارم مجدد دفعات شیر تناول کردن کودک شروع به کاهش می نماید.

به احتمال بسیار تا شش ماهگی وعده‌های غذایی کودک در هر ۲۴ ساعت شبانه روز به حدود 5 یا 6 مرتبه میرسد و احتمالا تا انتهای مقطع شیردهی در همین سطح باقی خواهد ماند.

همینطور بخوانید: چه شیر خشکی مناسب کودک شماست…

نیاز کودک به شیر در هر وعده غذایی

اغلب کودکان در یکماه اولیه زندگی و در هر وعده به ۷۴ تا ۸۹ میلی ‌لیتر شیر مادر تا حدود 8 مرتبه درطول روز نیاز دارند که مجموعا برابر با ۵۹۱ تا ۷۱۰ میلی ‌لیتر در ۲۴ ساعت شبانه روز می باشد.

بعد از آن اندازه میانگین شیر مورد احتیاج طفل تا 6 ماهگی نزدیک به ۷۶۹ تا ۸۲۸ میلی‌لیتر در ۲۴ ساعت شبانه روز هست که این موضوع دربین 6 تا 8 وعده غذایی تقسیم میشود

 در ‌صورتی‌که نوزاد میل به مواد غذایی جامد را قبل از شش ماهگی آغاز نموده باشد حجم شیری که میخورد کاهش می یابد.

به یاد داشته باشید که ‌این تنها یک موضوع کلی است و در صورتیکه نوزاد تمایلی به خوردن شیر ندارد ضروری نیست که تلاش فرمایید هر روز ۸۲۸ میلی‌لیتر شیر به کودک بدهید.

همینطور توصیه می شود در صورتی‌که نوزادتان هنوز گرسنه به نظر میرسد صرفا بدین این موضوع که می پندارید طفل سهم خود را میل نموده است، سینه خویش را عقب نکشید.
طی بررسی های صورت گرفته در خصوص کودکانی که به وسیله شیشه ‌شیر یا شیر خشک تغذیه می‌گردد، میزان تغذیه شیر ایشان بیشتراز حد نرمال است.

نوزادی که از سینۀ مادر خود شیر میخورد میتواند درعین آرامش گرفتن از مکیدن سینه مادرش میزان کمتری شیر بخورد و یا این که تنها به اندازه‌ای شیر میل کند که احساس تشنگی خویش را رفع نماید.

در مقابل برای نوزادی که با شیشه ی ‌شیر تغذیه می شود این موارد امکان پذیر نمی باشد.

محققان دریافته اند نوزادانی که با شیشه ‌شیر تغذیه میگردند چه بسا هنگامی که تنها کمی شیر میخواهند، معمولا دوچندان شیر میل می نمایند چون سرعت جریان خروج شیر از شیشه شیر بیشتر از حالت طبیعی هست و کند یا نگه داشتن جریان ورودی شیر آن هم برای کودک تازه متولد شده کاری مشکل است.
به جهت اینکه کودک میزان قابل قبولی شیر میل نماید می بایست طفل را به آرامی تغذیه نمائید و در طول تغذیه به نوزاد استراحت‌ های کوتاهی بدهید.

درصورتی که به طفل شیر مامان را با سرعت میخورد  پس از هر ۱۰ مرتبه مکیدن به طفل مجال دهید تا نفس بگیرد.

اینکار به خصوص در حین 1 ماه نخستین که  یاد میگیرد سرعت شیر میل کردن خویش را تنظیم نماید بسیار در شیردهی اصولی با اهمیت می باشد.

بیشتر کودکان 7 تا 11  ماهه  بطور معمول در طول شبانه روز نیازمند تناول کردن 2 یا 3 وعده غذای جامد به همراه  میان ‌وعده‌ های کوچک تر و به همراه 4 یا 5 وعده تغذیه از شیر مادر می باشند.

نیاز نوزاد به شیر پس از یک سالگی

وقتی که نوزادتان به او‌لین سالگرد تولد خویش میرسد، میتوانید بعد از مشاوره با پزشک طفل در کنار شیر خودتان، شیر گاو را به اندازه کم به نوزاد بدهید.

برای این موضوع بهتر است که از شیشه ‌شیر یا لیوان مخصوصی برای طفل به کار گیری نمایید.

به خاطر داشته باشید که اگر ‌چه شیر گاو به مقدار کم برای نوزاد مناسب هست، لکن نباید در میل کردن آن توسط کودک زیاده‌روی گردد بطوری که از تمایل و اشتهای وی برای سایر غذاهای سالم و مقوی کاسته شود.

درحقیقت میل کردن بیشتر از حد شیر گاو قادر باعث کم‌خونی و فقر آهن در نوزاد می گردد.

بطور معمول تناول کردن ۴۷۳ تا ۷۱۰ میلی‌ لیتر شیر درطول شبانه روز برای نوزادان در‌ این دوران مناسب به نظر می رسد.

بطور کلی به دلیل اینکه شیر مادر حاوی مواد مغزی و معدنی مورد نیاز بدن نوزاد می باشد و شامل آنتی ‌بادی‌ها، ویتامین‌ ها و آنزیم‌ های ارزشمندی است، حتی با وجود مصرف مواد جامد مغذی، در صورت تمایل مادر و فرزند می توان تا سن 2 سالگی به طفل شیر داد.

موضوع شیردهی اصولی یکی از مهمترین موضوعاتی است که مادران باید از آن مطلع باشند.

برگرفته از سایت مادرشو

اینستاگرام کیدمام

The post شیردهی به نوزاد به روش صحیح و اصولی appeared first on کیدمام.

قبل از هر چیز باید شما را با ساختار شیرخشک ها آشنا کنیم.

انواع شیر خشک‌ها از پنج مادۀ اصلی تشکیل شده‌اند که شامل کربوهیدرات، پروتئین، چربی، ویتامین و مواد معدنی است.

یک شیر خشک می‌تواند دارای دیگر مواد مغذی در مقادیر کم نیز باشد.

نوع خاص پروتئین‌ها، کربوهیدرات‌ها و ترکیب مواد مغذی در آنها، شیر خشک‌ها را از هم متمایز می‌کند.

در این مطلب می‌توانید با مواد تشکیل‌دهندۀ شیر خشک‌ها و مقایسۀ آنها با ترکیبات شیر مادر آشنا شوید تا بتوانید پس از تأیید پزشک، شیر خشک مناسب را برای کودکتان انتخاب کنید.

کربوهیدرات

کربوهیدرات اصلی در شیر مادر و شیر خشک‌های مبتنی بر شیر گاو لاکتوز است.

گاهی نیز مالتودکسترین ذرت به عنوان منبع دوم کربوهیدرات در این شیر‌ خشک‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

شیر خشک‌های بدون لاکتوز، مبتنی بر سویا و برخی از شیر خشک‌های ویژه حاوی ترکیبی از دیگر کربوهیدرات‌ها است.

از جمله ساکارز، مالتودکسترین ذرت، نشاستۀ ذرت اصلاح‌شده یا شکر شربت ذرت …

پروتئین

شیر مادر حاوی حدود ۶۰ درصد پروتئین وی؛ Whey، و ۴۰ درصد پروتئین کازئین است.

ترکیب پروتئین در بیشتر شیر خشک‌ها نزدیک به شیر مادر است.

بعضی از شیر خشک‌ها نیز تنها حاوی پروتئین وی است.

در برخی از شیر خشک‌ها پروتئین‌ها به اجزای کوچک‌تری شکسته شده است تا هضم آن برای کودک آسان‌تر باشد.

این شیر خشک‌ها به نام شیر خشک‌های نیمه‌هیدرولیز و تمام هیدرولیز شناخته می‌شوند.

شیر خشک‌های بر پایۀ سویا تنها حاوی پروتئین‌های موجود در سویا است.

در برخی از برندها برای هضم آسان‌تر، پروتئین‌های سویا تا حدی شکسته شده است.

چربی

شیر مادر حاوی انواع چربی غیراشباع و اشباع‌شده است.

سازندگان شیر خشک از روغن‌های مختلفی برای ساختن ترکیباتی مشابه ترکیبات چربی شیر مادر استفاده می‌کنند.

این روغن‌ها شامل روغن سویا، روغن نارگیل، روغن پالم یا پالم اولئین و روغن آفتاب‌گردان اولئیک بالا است.

تحقیقات نشان می‌دهد که روغن پالم و پالم اولئین می‌تواند جذب کلسیم و چربی را کاهش دهد.

بنابراین، میزان چربی و کلسیمی که کودک شما از شیر خشک‌های فاقد این چربی‌ها دریافت می‌کند از شیر خشک‌های حاوی این چربی‌ها بیشتر است.

تری‌گلیسیرید دارای زنجیرۀ متوسط نیاز به تلاش کمتری برای هضم دارد و به‌ آسانی جذب می‌شود.

این تری‌گلیسیرید در شیر خشک‌های مخصوص نوزادان زودرس استفاده می‌شود.

همچنین برای نوزادانی که در هضم یا جذب مواد مغذی مشکل دارند استفاده از شیر خشک‌های حاوی این نوع چربی آسان‌تر است.
DHA و ARA دو اسید چرب دارای زنجیرۀ بلند هستند که در رشد مغز و بینایی کودک نقش مهمی دارند.

جنین این دو اسید چرب را در طول سه ماهۀ سوم بارداری از مادر می‌گیرد.

پس از تولد، اگر رژیم غذایی مادر کافی باشد هر دوی این اسیدهای چرب به مقدار کافی در شیر مادر یافت می‌شود.

کارشناسان طی تحقیقاتی به این نتیجه رسیده‌اند که بینایی کودکان فول‌ترم یعنی کودکانی که به موقع متولد شده‌اند و از شیر خشک‌های حاوی DHA و ARA استفاده کرده‌اند، به نسبت کودکانی که از شیر خشک‌های فاقد این دو اسید چرب استفاده کرده‌اند به میزان قابل توجهی واضح‌تر است. همچنین یک بررسی نشان می‌دهد که این دو اسید چرب رشد شناختی و فیزیکی نوزادان زودرس را بهبود می‌دهد.

بیشتر بخوانید: در سه ماه آخر بارداری چی بخوریم؟

ویتامین‌ها و مواد معدنی

بیشتر کلماتی که در قسمت مواد تشکیل‌دهندۀ روی قوطی‌های شیر خشک‌هاست، شرح ویتامین‌ها و مواد معدنی موجود در آن است.

شاید فهم این کلمات برای شما دشوار باشد.

برای مثال فروس سولفات همان آهن، سدیم آسکوربات ویتامین سی و کلسیم پانتوتنات ویتامین B۵ است.

آهن برای توانایی خون در حمل اکسیژن حیاتی است.

تمام سلول‌های بدن برای عملکرد مناسب به این اکسیژن احتیاج دارند.

پژوهش‌ها نشان می‌دهد که دریافت آهن کافی در سال اول زندگی برای رشد مغز کودک نیز مهم است.

ذخایر آهن موجود در بدن یک کودک در سه ماهۀ سوم بارداری ایجاد می شود.

بنابراین، نوزادان زودرس برای دریافت آهن کافی به کمک نیاز دارند.

همۀ کودکان سالمی که با شیر خشک تغذیه می‌شوند و منعی در مصرف آهن ندارند، تا شش ماهگی باید حداقل میزان ۰/۲۷ میلی‌گرم و از هفت تا ۱۲ ماهگی میزان ۱۱ میلی‌گرم آهن دریافت کنند تا از مشکلات کم‌خونی ناشی از فقر آهن در آنها جلوگیری شود.

بیشتر شیر خشک‌ها حاوی حداقل ۴ میلی‌گرم آهن در هر لیتر هستند، پس بهتر است بعد از مشورت با پزشک کودکتان و تأیید او شیر خشکی را که حاوی مقدار کافی آهن برای فرزندتان باشد انتخاب کنید.

نوکلئوتیدها

نوکلئوتیدها اجزای سازندۀ DNA و RNA هستند که در شیر مادر وجود دارند.

این مواد کارکرد‌های متعددی دارند و می‌توانند به رشد سیستم ایمنی کمک کنند.

برندهای مختلف شیر خشک حاوی مقادیر متفاوتی از نوکلئوتیدها هستند.

نشاستۀ برنج در شیرخشک

یکی از محتویات شیر خشک‌های ضداستفراغ، نشاستۀ برنج است.

پزشک کودکتان ممکن است این نوع شیر خشک را برای کاهش ریفلاکس یا همان بازگشت اسید به مری کودک توصیه کند.

فیبر رژیمی

برای درمان موقت اسهال در کودکان، فیبر سویا به شیر خشک‌های مبتنی بر سویا اضافه می‌شود.

البته در حال حاضر تعداد کمی از برندها، شیر خشک حاوی فیبر سویا دارند.

اسیدهای آمینه در شیرخشک

تائورین، متیونین و کارنیتین، اسیدهای آمینه‌ای هستند که به شیر خشک‌های مبتنی بر سویا و گاهی به شیر خشک‌های مبتنی بر شیر گاو اضافه می‌شوند تا جایگزین اسیدهای آمینۀ شیر مادر باشند.

پروبیوتیک‌ها و پری‌بیوتیک‌ها

پروبیوتیک‌ها نوعی باکتری هستند که ممکن است به جلوگیری از عفونت و التهاب دستگاه گوارش کمک کنند.

پری‌بیوتیک‌ها تعداد باکتری‌های پروبیوتیک در شکم را افزایش می‌دهد.

برخی پژوهش‌ها نشان داده است که پروبیوتیک‌ها و پری‌بیوتیک‌ها می‌توانند در سالم نگه داشتن دستگاه گوارش کودک نقش مهمی داشته باشند.

اما ممکن است مصرف شیر خشک‌های حاوی این دو، برای کودکانی که سیستم ایمنی ضعیف‌شده یا برخی مشکلات دیگر را دارند خطرناک باشد.

پس بهتر است قبل از تصمیم‌گیری برای خرید این نوع شیر خشک‌ها با پزشک کودکتان مشورت کنید.

مزایای پروبیوتیک‌ها و پری‌بیوتیک‌های موجود در شیر خشک‌ با قطع آن شیر خشک تمام می‌شود.

The post شیر خشک مناسب نوزاد؟ appeared first on کیدمام.