سزارین - کیدمام

پارگی کیسه آب ؛ علائم و مراقبت ها

کیدمام — Sat, 05 Oct 2019 06:37:41 +0000

جنین شما در دوران بارداری درون کیسه آب که محتوی مایع آمنیوتیک است زندگی می کند.

کیسه آب از جنین در برابر عفونت ها و ضربه های احتمالی حفاظت می کند.

اگر دیواره غشای کیسۀ آب سوراخ یا پاره شود، مایع آمنیوتیک از طریق دهانۀ رحم و واژن خارج خواهد شد.

پاره شدن کیسۀ آب می‌تواند خطراتی را برای جنین به وجود آورد.

کیدمام در این مطلب به علائم پارگی کیسه آب و مراقبت های ویژه بعد از آن پرداخته است.

علائم پارگی کیسۀ آب

در بیشتر زنان به صورت طبیعی کیسه آب در پایان مرحله اول زایمان پاره خواهد شد.

وقتی زمان زایمان شما برسد ماهیچه ها منقبض خواهند شد اما گاهی نیز قبل از این اتفاق ممکن است کیسه آب پاره شود.

این اتفاق را پارگی زودرس کیسه آب می گویند.

این پارگی اگر قبل از هفتۀ ۳۷ بارداری اتفاق بیفتد می‌تواند خطرناک باشد.

اگر کیسه آب پاره شود ممکن است خروج زیاد آب و حجم زیادی مایع از واژن اتفاق نیفتد بلکه یک رطوبت ساده در حد کمی ادرار باشد.

توجه به نوع ترشحات واژن می‌تواند شما را در تشخیص به موقع پارگی کیسۀ آب کمک می کند.

در وهله اول دقت کنید مقدار مایعی که از بدنتان خارج می‌شود متفاوت است؛ ممکن است بسیار کم یا خیلی زیاد باشد.

رنگ مایع آمنیوتیک تقریباً شفاف و متمایل به زرد است و امکان دارد مقداری خون نیز در آن وجود داشته باشد.

اگر فکر می‌کنید که کیسۀ آب شما پاره شده است، سعی کنید خونسرد باشید و با اورژانس تماس بگیرید یا هرچه سریع‌تر خودتان را به بیمارستان برسانید.

در صورت خارج شدن مقدار زیادی آب نیز بهتر است هرچه سریع‌تر به پزشک مراجعه کنید.

همچنین بخوانید: نوزاد در هنگام تولد در چه وضعیتی قرار می گیرد؟

مراقبت‌های پزشکی پس از پارگی کیسۀ آب

زمانی که کیسۀ آب شما پاره شود، پزشک قبل از هر چیز وضعیت عمومی سلامت شما و کودکتان را ارزیابی خواهد کرد.

پزشک ممکن است از شما چنین سؤال‌هایی را بپرسد:

هنگام پاره شدن کیسۀ آب، چقدر مایع از بدنتان خارج شد؛ زیاد یا کم؟
مایع خارج‌ شده چه رنگی بود؟
آیا دارای علائم آغاز انقباض مانند گرفتگی عضله هستید؟

او همچنین برای اطمینان از سلامت کودک به ضربان قلب او گوش خواهد کرد.

در این مرحله معمولاً نیاز به بررسی از طریق واژن نیست.

با این وجود ممکن است پزشک برای بررسی میزان خروج مایع نیازمند معاینۀ واژن باشد.

مراقبت‌های بعد از پارگی زودرس کیسۀ آب با توجه به میزان پیشرفت بارداری و وضعیت سلامت مادر و جنین خواهد بود.

اگر بعد از هفتۀ ۳۴ بارداری کیسۀ آب پاره شود، درصورتی‌که انقباضات رحمی شروع نشده باشد، پزشک انتخاب‌های زیر را خواهد داشت:

در اولین فرصت نسبت به زایمان با روش القای زایمان اقدام کند.
۲۴ ساعت صبر کند تا شاید بدون نیاز به روش القا، زایمان شروع شود.
بیش از ۲۴ ساعت منتظر بماند تا انقباضات زایمان شروع شود؛ البته در این حالت، خطر انتقال عفونت به رحم نیز وجود دارد.

انقباضات زایمان احتمال دارد ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از پاره شدن کیسۀ آب شروع شود، بنابراین احتمالاً پزشک توصیه می‌کند که پیش از زایمان به روش القا، ۲۴ ساعت صبر کنید.

اگر بارداری در هفته‌های ۲۵ تا ۳۴ باشد، مادر باردار برای مراقبت بیشتر در بیمارستان بستری خواهد شد.

در این مدت علاوه بر دریافت مایعات، علائم حیاتی مادر و جنین هر چهار ساعت یک بار کنترل می‌شود.

همچنین معاینات شکمی نیز برای بررسی میزان انقباضات و حساسیت رحم انجام خواهد شد.

پزشک برای بررسی احتمال عفونت، آزمایش‌‌هایی را تجویز خواهد کرد.

در صورت پایدار بودن وضعیت سلامت مادر و جنین، پزشک تا هفتۀ ۳۴ صبر خواهد کرد .

در این مدت رشد ریه‌‌های جنین را تحت نظر خواهد گرفت و در اولین فرصت، زایمان را به روش القا انجام خواهد داد.

اگر پارگی کیسۀ آب پیش از هفتۀ ۲۵ اتفاق بیفتد، پزشک بعد از بررسی وضعیت آنومالی جنین و همچنین بررسی برای هر گونه عفونت، ۴۸ ساعت زمان خواهد داد.

اگر مشکل رفع شود و وضعیت جنین و مادر پایدار شود، ادامۀ بارداری تحت کنترل و نظارت انجام خواهد شد .

در غیر این صورت، پزشک فوراً پیشنهاد ختم بارداری را خواهد داد.

همچنین بخوانید: روش مناسب برای زایمان شما کدام است؟

خطرات پارگی کیسۀ آب و شروع نشدن زایمان

اگر بعد از هفتۀ ۳۷ بارداری هستید و بیشتر از ۴۸ ساعت از پاره شدن کیسۀ آب شما می‌گذرد زودتر تصمیم بگیرید.

اگر هنوز انقباضات زایمان شما آغاز نشده است، باید هرچه زودتر در مورد اقدامات بعدی به نتیجه برسید.

زیرا هرچه فاصلۀ میان پاره شدن کیسۀ آب و تولد نوزاد بیشتر شود، خطر ابتلا به عفونت شما و کودکتان بیشتر می شود.

پزشک می‌تواند فوراً زایمان را با روش القا آغاز کند.

زایمان به روش القا از زایمان طبیعی دردناک‌تر یا سخت‌تر نیست .

شما در این روش هم تجربه‌ای نزدیک به تجربۀ زایمان طبیعی خواهید داشت .

در این متد از همان روش‌های کنترل درد زایمان طبیعی برای شما استفاده خواهد شد.

اگر بعد از پارگی کیسۀ آب، منتظر شروع طبیعی زایمان هستید، باید وضعیت شما به دقت تحت نظر قرار گیرد.

در این زمان کنترل موارد زیر ضروری است:

کنترل ضربان قلب و حرکات جنین هر ۲۴ ساعت
تغییر در دمای بدن هر چهار ساعت یک بار برای بررسی وجود تب
تغییر در رنگ و بوی ترشحات مایع آمنیوتیک

در صورت وجود هر گونه تغییر در وضعیت حرکت و ضربان قلب جنین یا وجود نشانه‌های عفونت مانند تب و لرز، پزشک به سرعت القای زایمان را آغاز خواهد کرد.

پس از تشخیص عفونت، پزشک آنتی‌بیوتیک را به صورت تزریق وریدی برای شما تجویز خواهد کرد و لازم است که سریعاً با روش القا، زایمان را انجام دهد.

این اقدامات به حفاظت از جنین شما کمک خواهد کرد.

اگر دارای هیچ‌کدام از علائم عفونت نباشید ؛ به صورت طبیعی بعد از ۲۴ ساعت پس از پاره شدن کیسۀ آب زایمان کنید، ممکن است برای مراقبت بیشتر لازم باشد که نوزاد شما در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان یا nicu برای مدت کوتاهی بماند.

با این کار می‌توان نوزاد را برای بررسی علائم عفونت احتمالی تحت نظر گرفت.

اینستاگرام کیدمام

The post پارگی کیسه آب ؛ علائم و مراقبت ها appeared first on کیدمام.

دانستنی های زایمان دوقلوها

کیدمام — Fri, 23 Aug 2019 13:26:05 +0000

اگر از آن دسته مادران بارداری هستید که پزشک خبر آمدن دو مهمان دوقلو را به شما اعلام کرده است و آماده زایمان دوقلوها هستید این مطلب را بخوانید.

آمادگی های لازم برای زایمان

قبل از هر چیز لازم است یک نسخه از برنامه ی زایمانتان را همراه داشته باشید تا در پرونده تان قرار دهند.

جزییات این برنامه را برای پرستاری که شما را در طول مراحل همراهی میکند شرح دهید.

کارکنان بیمارستان خود را آماده ی همه نوع احتمالات میکنند.

ممکن است برای بررسی موقعیت هرکدام از کودکان دستور سونوگرافی بدهند.

انتظار آزمایش خون و وصل کردن سرم به یک بازویتان را داشته باشید.

اگر قرار بر سزارین باشد پرستار در مثانه ی شما سوند میگذارد.

معاینه ی مهبلی به طور منظم انجام میشود تا بازشدن رحم را کنترل کنند.

اگر کیسه ی آمونیوتیک نوزاد اول به پرده یا کیسه ی آب هم معروف است قبلا پاره شده باشد یک مونیتور جنینی داخلی در مجرای زایمان به نوزاد اول وصل میکنند تا واکنش او را ثبت کنند.

درغیر اینصورت ممکن است پرستار کیسه ی آب را پاره کند تا بتواند مونیتور جنینی داخلی را وصل نماید.

یک مونیتور جنینی خارجی را روی شکم شما میبندند تا واکنش های نوزاد دوم ثبت شود.

تولد دوقولو ها

وضع حمل در سه مرحله رخ میدهد:

در مرحله ی اول بخش پایینی (گردن رحم) باز میشود تا بدن هر یک از دوقلوها بتواند یکی بعد از دیگری از آن بگذرد و برای تولد وارد مجرای زایمان شود.

از آنجا که گردن رحم فقط یک بار بازمیشود مرحله ی اول را فقط یکبار از سر میگذرانید.

مرحله ی دوم به دنیا آمدن نوزاد است که برای نوزاد دوم هم تکرار میشود.
در مرحله ی سوم یک جفت بزرگ یا دو جفت مجزا دفع میشود تقریبا همیشه پیش از دفع هرکدام از جفت ها هر دو کودک به دنیا می آیند.

باور عمومی این است که زایمان همیشه برای زنانی که دوقلو باردارند بیشتر طول میکشد اما لزوما اینطور نیست .

مادرانی که پیش از به دنیا آوردن نوزادان دوقلو وضع حمل دیگری داشته اند میگویند که زایمان دوقلوییشان معمولا از الگوی وضع حمل پیشین پیروی میکرده است.

در بعضی زنان اتساع زیاد رحم براثر وجود دو کودک باعث کاهش کارآیی انقباضات رحم میشود .

این امر ممکن است پروسه را طولانی تر کند.

ممکن است در زایمان های دوقلویی برای القا یا تسریع از طریق سرم به مادر دارو تزریق کنند.

این دارو اغلب باعث تشدید انقباضهای رحم میشود و این انقباضها سریع تر به اوج میرسند.

زایمان طبیعی در مقابل سزارین

طبق یک بررسی ملی که برروی مادران ترخیص شده از بیمارستان انجام شد حدود 60% زنانی که در سال 1989 فرزندان دوقلو به دنیا آورده اند سزارین کرده بودند.

بعضی از متخصصان زایمان امروزه به طور معمول دوقلوها را با سزارین به دنیا می آورند.

اما وقتی نوزاد اول در وضعیت ملاجی باشد یعنی با سر وارد مجرای زایمان شده باشد تحقیقات موید آن نیست که زایمان با جراحی برای دوقلوها خطر کمتری داشته باشد.

در این حالت معمولا قلو اول هم حدود 80% مواقع در وضعیت ملاجی است.

روش زایمان برای فرزندان دوقلوی شما باید براساس شرایط بارداری شما تعیین شود.

یاور زایمان

معمولا همسرتان میتواند در حین درد و زایمان طبیعی یا سزارین در کنارتان بماند.

چون به دنیا آمدن دوقلوها موقعیت خاصی است به یاد داشته باشید که یاور دیگری هم با خود ببرید.

این شخص میتواند با شما ، شوهرتان و کارکنان بیمارستان همکاری کند و مراقب اجرای برنامه ی زایمانتان باشد بتوانید توجه خود را معطوف به زایمان کنید.

راههای بیهوشی

درد و زایمان بی تخدیر که گاهی به آن زایمان طبیعی میگویند اغلب در زایمان های طبیعی میسر است.

بعضی از پزشکان و ماماها با این گزینه موافقند مادر میتواند در مرحله ی دوم زایمان با کارآیی بیشتری به خود فشار بیاورد و معمولا نیازی به فورسپس نیست.

اینکار به ویژه در زایمان فرزند دوم مفید است.

غالبا اپیزیوتومی که برشی برای بزرگ کردن دهانه ی مهبل است لزومی ندارد.

اگر در به دنیا آمدن نوزاد دوم مشکلی پیش آید ممکن است استفاده از بیهوشی عمومی ضروری باشد هرچند که اغلب این اتفاق نمی افتد.

در چنین شرایطی شاید فرصت بی حسی اپیدورال یا نخاعی نباشد.

بسیاری از متخصصان به دلایل زیادی بی حسی اپیدورال را بهترین راه می دانند، از جمله :

عموما در حین زایمان درد را خوب تسکین میدهد.
حتی اگر سزارین لازم شود میتوان از آن استفاده کرد.
بعد از زایمان مادر میتواند بنشیند و کودکان خود را در آغوش بگیرد و به آنها شیر دهد.

عیب احتمالی این روش در این است که ممکن است در مرحله ی دوم زایمان نتوانید به شکل موثری به خود فشار بیاورید.

پس احتمال بیشتری وجود دارد که پزشک برای به دنیا آوردن یک یا هردو کودک به فورسپس نیاز داشته باشد.

بی حسی نخاعی را درست پیش از به دنیا آوردن کودک اول یا درست پیش از شروع سزارین اعمال میکنند.

این نوع بی حسی درد را به هیچ وجه کم نمیکند.ممکن است از شما بخواهند چند ساعت صاف دراز بکشید تا دچار سردرد نخاعی نشوید.

وضع حمل در زایمان

زایمان طبیعی نوزاد اول اساسا شبیه به دنیا آمدن کودک یک قلوست.

معمولا رحم چندین دقیقه بعد از به دنیا آمدن نوزاد قلوی اول استراحت میکند و سپس پیش از شروع مجدد انقباضهای مرحله ی دوم دوباره حول نوزاد دوم تنظیم میشود.

موقعیت نوزاد دوم را تا بعد از تولد قلوی اول نمیتوان با قطعیت تعیین کرد.

گاهی پزشک موقعیت نوزاد دوم را تغییر میدهد تا وضع حمل را آسانتر کند نوزادان دوقلو ممکن است به فاصله ی چند دقیقه تا چند ساعت از یکدیگر متولد شوند.

تا وقتی نوزاد دوم از داخل تحت کنترل باشد زمان اهمیتی ندارد.در زایمان سزارین نوزاد دوم به سرعت به دنیا می آید.

در انتظارغیرمنتظره ها باشید

قابل پیش بینی ترین ویژگی زایمانهای دوقلویی غیرقابل پیش بینی بودنشان است.

همه ی تصمیم های پزشکی در مورد درد و زایمان را باید با شما و شوهرتان درمیان بگذارند.

اگر شما و متخصص زایمان در دوره ی بارداری با یکدیگر همکاری کرده باشید میتوانید با خیال آسوده به تصمیم های او در مورد زایمان خود اعتماد کنید.

اینستاگرام کیدمام

The post دانستنی های زایمان دوقلوها appeared first on کیدمام.

طبیعی یا سزارین مسأله این است!

کیدمام — Tue, 11 Jun 2019 06:37:15 +0000

زنان باردار اغلب در روزهای پایانی بارداری خود با نگراهای خاصی مواجه هستند.

نوع زایمان و استرس این ع یکی از همین دست نگرانی هاست.

گاهی این ترس و استرس تا جایی پیش می‌رود که آن‌ها برای زایمان خود اصرار بر روش سزارین می‌کنند بدون اینکه از عواقب و مشکلات پس از آن آگاهی داشته باشند.

اگرچه زایمان طبیعی با درد همراه است اما بد نیست بدانید درد پس از سزارین به مراتب بیشتر از زایمان طبیعی است.

کیدمام در این مقاله این دو نوع روش زایمان را بررسی کرده و مزایا و معایب هر کدام رابیان می کند.

سزارین چیست؟

سزارین یک جراحی بزرگ است که با شکافتن پوست روی شکم ، عضلات زیر آن و جدار رحم همراه است بطور متوسط، ۱۰ درصد زایمان‌ها در جهان به روش سزارین انجام می‌شود.

طبق آمار رسمی در ایران حدود ۲۵ تا ۳۵ درصد زايمان‌ها به صورت عمل جراحي يعني سزارين صورت مي‌گيرند.

این در حالی است که طبق آمار غیر رسمی در ایران سزارین ۵ برابر سایر نقاط جهان است.

امروزه در برخي از بيمارستان‌های ايران این آمار حتي ۱۰۰ درصد نيز گزارش شده است.

به عقیده برخی متخصصین علت افزایش گرایش زنان به انتخاب سزارین فرار از درد زایمان است.

اما عمل سزارین خود با درد فراوان همراه است و عواقب منفی متعددی نیز به همراه دارد.

سزارین یا طبیعی؟

هر دو روش سزارین یا طبیعی مزایا و معایب خود را دارند و معمولا انتخاب روش زایمان باید بر اساس آگاهی انجام شود.

محققین می‌گویند عوارض زایمان طبیعی یک سوم زایمان سزارین است و دوره نقاهتش بسیار کمتر است و مهم‌تر اینکه در آن از ماده بیهوشی استفاده نمی‌شود.

نوزادی که با زایمان طبیعی به دنیا می‌آید ریه‌هایش خالی است و احتمال بیماری مشکل تنفسی برایش کمتر است.

این نوزادان وقتی به دنیا می‌آیند خیلی هوشیارتر هستند و کمتر به اکسیژن نیاز پیدا می‌کنند.
علاوه بر این درد زایمان طبیعی بعد از زایمان کمتر است اما قبل از زایمان بیشتر است که اگر هم از روش‌های بدون درد استفاده شود دیگر بیمار دردی حس نخواهد کرد.

همچنین برش آن کوچک‌تر و در حد ۵سانتی‌متر است و فقط ۳ تا ۴ لایه شکم باز می‌شود اما در سزارین حدودا ۷ لایه از شکم باز می‌شود.
روش‌های زایمان بدون درد که امروزه در دنیا رایج شده است متاسفانه در اکثر مراکز زایمان کشور اجرا نمی‌شود یا به طور ناقص اجرا می‌شود.

درد زایمان یکی از دردهای بسیار شدید می‌باشد و برای کاهش درد زایمان از روش‌هایی چون یوگا، طریقه تنفس صحیح، بیهوشی با گاز و طب سوزنی استفاده می‌شود.

از روش‌های زایمان در آب و زایمان اپیدورال (بی‌حسی از کمر) هم استفاده می‌شود که متاسفانه اکثر این روش‌ها به صورت محدود در بیمارستان‌‌های ایران انجام می‌شوند.

چه زمانی نیاز به عمل سزارین است؟

برخی مواقع برای حفظ سلامت مادر و کودک، سزارین بهتر از زایمان طبیعی است، مانند:

مادر، بیماری خاصی داشته باشد مثل: بیماری قلبی، فشارخون بالا و یا عفونتی که ممکن است در حین زایمان به نوزاد منتقل شود مانند عفونت ایدز.
نوزاد مشکل خاصی داشته باشد.
سر کودک پایین قرار نگیرد.
سر نوزاد بیرون نیاید.
سلامتی نوزاد در خطر باشد.
مادرانی که چندقلو دارند.
مادری که یک بار سزارین شده است.
جفت و یا بند ناف مشکل ساز شود.

عوارض زایمان به روش سزارین

میزان خونریزی: در خانم هایی که دوقلو یا چند قلو باردار بوده‌اند، خونریزی بیشتری اتفاق می‌افتد. برای این خانم‌ها همیشه باید خون آماده در اتاق عمل وجود داشته باشد.

عفونت: در سزارین نسبت به زایمان طبیعی به دلیل وجود محل برش از درصد بالاتری برخوردار است.

بیهوشی: ممکن است مادر نسبت به داروهای بیهوشی از خود حساسیت نشان دهد. مشکلات ریوی و تنفسی پیدا کند. حتی احتمال دارد دچار سردردهای شدید هم بشود.

فشار خون بالا

چسبندگی داخل رحمی: در سزارین بعدی، وقتی پزشک زائو را تحت عمل جراحی قرار می‌دهد، جنین خارج می‌شود اما جفت نه؛ چرا که جفت داخل عضلات رحم فرو رفته است. به همین علت پزشک مجبور می شود رحم را برای جلوگیری از مرگ مادر از شکم خارج کند.

صدمه به احشای داخل شکم مادر در هنگام سزارین

دیر تر جمع شدن رحم: در سزارین بیشتر است و علل مختلفی دارد. استفاده از داروهای بیهوشی، داشتن فیبروم‌های رحمی، خانم‌هایی که جنین درشت داشته یا دوقلو یا چند قلو باردار بوده و سزارین کرده‌اند.

عفونت محل سزارین: در کسانی که کیشه آبشان پاره شده است یا درگیر ترشحات عفونت شده‌اند و علائمی مثل تب، قرمزی، تورم و خروج ترشحات چرکی از محل برش دارند. با این عوارض مادر نیاز مجدد به بستری شدن دارد.

افسردگی

ناباروری ثانویه

فواید زایمان سزارین

میزان درد زایمان برای سزارین: در زایمان طبیعی درد پیش از زایمان و پس از آن دیده می‌شود اما درد سزارین عمدتا پس از زایمان در محل برش حس می‌شود و به کمک مسکن های تزریقی و خوراکی می‌توان آن را رفع کرد.

میزان استرس: در زایمان به روش سزارین میزان استرس مادر قبل از وضع حمل بسیار کمتر از روش طبیعی است.

عوارض و معایب زایمان طبیعی

انقباض‌های رحم در حین زایمان مادر.

نامرتب شدن ضربان جنین.

تحت فشار قرار گرفتن بند ناف نوزاد در طول زایمان: در این حالت ممکن است مادر در حین زایمان دچار خونریزی شود.

خونریزی: تا حد ۵۰۰ سی سی طبیعی است. اگر میزان خونریزی زیاد باشد و مادر دیر به پزشک مراجعه کند، احتمال اینکه جانش را از دست بدهد وجود دارد.

تغییر فرم دستگاه تناسلی: افتادگی مثانه یا پارگی قسمت انتهایی واژن، عمدتا در خانم‌هایی که زایمان‌های متعدد داشته‌اند یا جنین درشت دارند دیده می‌شود.

عفونت

فشار خون بالا

درد شدید: یکی از روش‌های کنترل درد، تزریق داروی مسکن داخل عضله است.
روش دوم استفاده از گازهای تنفسی است و درد زایمان مادر با تنفس این گاز تا حدودی کاهش پیدا می‌کند.
روش سوم، ایجاد بی‌حسی از طریق اپیدورال در ناحیه کمر است. داروی بی‌حسی با استفاده از سوزن باریکی از میان ستون فقرات مادر به داخل فضای اپیدورال تزریق شده و زائو دچار بیهوشی موضعی در ناحیه کمر می‌شود که این خود عوارضی را در پی دارد.

تولد دیررس نوزاد در نتیجه تزریق داروی بی‌حسی: تزریق داروی بی حسی در فضای اپیدورال، زایمان را به تاخیر می‌اندازد.
یعنی اگر قرار است نوزاد در طول ۶ ساعت به دنیا بیاید، این زمان به ۸ ساعت تغییر پیدا می‌کند.

استرس زیاد: تولد به موقع نوزاد و جلوگیری از آسیب‌های بعدی به بچه و مادر

خونریزی‌های دیررس: یعنی ممکن است بعد از زایمان مقداری از جفت درون بدن باقی مانده و مادر بعد از چند روز دچار خونریزی شده و عفونت کند.

مزایای زایمان به روش طبیعی

جمع شدن سریع رحم

سرپا شدن: اگر مادر بعد از زایمان طبیعی در قسمت انتهایی واژنش برش نداشته باشد، یکی دو ساعت بعد می‌تواند بنشیند.
در صورتی که برش داشته باشد، با استفاده از مسکّن در کمتر از شش ساعت می‌تواند سرپا شود اما نمی‌تواند فعالیت‌های روزمره‌اش را داشته باشد.

ارتباط بهتر نوزاد با مادر: در زایمان طبیعی چون نوزاد بلافاصله در آغوش مادر قرار می‌گیرد، نوزاد از اولین شیر مادر که به نوعی واکسن هم هست، تغذیه کرده و تکامل بهتری پیدا می‌کند. علاوه بر اینها مادر هر چه زودتر نوزادش را در آغوشش بگیرد، خونریزی پس از زایمانش کمتر خواهد بود.

The post طبیعی یا سزارین مسأله این است! appeared first on کیدمام.

روش مناسب برای زایمان شما کدام است؟

کیدمام — Mon, 13 May 2019 09:45:30 +0000

بیشتر ما در میان روش های زایمان تنها با دو روش طبیعی و سزارین آشنا هستیم و این در حالی است که روش های زایمان بیش از این هاست.

امروزه با پیشرفت تکنولوژی روش‌های مختلفی برای زایمان وجود دارند که با شناخت آن ها می توانید مناسب ترین روش زایمان را برای خود انتخاب کرده و دیگر نگران درد یا عوارض زایمان نباشید.

کیدمام در این مطلب شما را با انواع روش های زایمان آشنا می کند.

روش لاماز

لاماز (Lamaze method) یکی از رایج‌ترین روش‌ های زایمان است. شاخصه‌های متعددی برای معروف شدن یک روش وجود دارد. یکی از آن‌ها تمرکز روی آنچه در طول زایمان زنان رخ می‌دهد است.

شما می‌توانید در مورد شرایط این روش‌ها مطلع شده و در مورد انتخاب‌های پزشکی و کنترل درد تصمیم گیری کنید.

روش لاماز: فراتر از تنفس

روش لاماز شما را به حرکت کردن و چرخیدن تشویق می‌کند چرا که با این کار می‌توانید درد و انقباض عضلات را کنترل کنید. همچنین به نوزاد کمک می‌کند در وضعیت مناسبی برای بیرون آمدن قرار گیرد. روش لاماز بر این اصل استوار است که بهترین وضعیت برای به دنیا آوردن نوزاد راحت‌ترین وضعیت برای شما است.

لاماز حاصل یک تلاش گروهی است

بخشی از زایمان لاماز به کمک همسر، دوست یا فردی که هنگام زایمان مادر را از لحاظ عاطفی و فیزیکی حمایت کند انجام می‌شود. آن فرد نیز باید همراه شما در کلاس‌ها شرکت کند. در این کلاس‌ها یاد می‌گیرند در اتاق زایمان چگونه از شما حمایت کنند و هردوی شما یاد می‌گیرید چگونه با هم ارتباط برقرار کنید.

روش برادلی

روش برادلی (Bradley method) را روش مربی گری شوهر نیز نامیده‌اند. مربی یا همان پدر نوزاد آموزش می‌بیند که در اتاق عمل چگونه به شما کمک کند. همچنین در دوران بارداری در رعایت رژیم غذایی و ورزش با شما همکاری می‌کند.

روش برادلی و زایمان طبیعی

در این روش داروها به عنوان آخرین چاره به شما پیشنهاد می‌شود. همچنین با کمک این روش می‌توانید از اپی زیاتومی (برش بین واژن و مقعد) یا زایمان سزارین جلوگیری کنید.

روش الکساندر

روش الکساندر (Alexander Technique) فقط برای زایمان نیست. بلکه برای افرادی که دردهای مزمن دارند نیز استفاده می‌شود.

روش الکساندر به شما کمک می‌کند در طول بارداری، زایمان و بعد از زایمان راحت باشید

یاد می‌گیرید چگونه به بدن خود توجه کنید درنتیجه می‌توانید وضعیت بد آن را تغییر دهید.

این روش بر این اصل استوار است که ذهنت را آرام کن تا به بدن اجازه دهی هر کاری لازم است در طول زایمان انجام دهد.

روش الکساندر بر پایه‌ راحتی است

در کلاس‌های روش الکساندر نحوه‌ صحیح و راحت نشستن برای زایمان به شما آموزش داده می‌شود. همچنین شل کردن ماهیچه‌های لگن نیز به شما آموزش داده خواهد شد و جاذبه‌ زمین به بیرون آمدن نوزاد کمک می‌کند.

زایمان به کمک هیپنوتیزم

به خاطر زایمان استرس دارید؟ روش زایمان به کمک هیپنوتیزم به شما آموزش می‌دهد که چطور خود را هیپنوتیزم کنید پس داستان‌های ترسناک در مورد زایمان و ترس از آن را کاملاً فراموش کنید. این روش را مونگان نیز می‌نامند چرا که مخترع آن ماری مونگان است.

زایمان در آب

در روش زایمان در آب حداقل بخشی از زایمان طبیعی خود را در یک استخر آب به عمق حداقل 45 سانتی‌متر خواهید بود.

این روش به شما کمک می‌کند آرام‌تر بوده و درد کمتری داشته باشید.

اگر از ابتدای کار در استخر باشید کل فرآیند زایمان کوتاه‌تر می‌شود. همچنین در این روش ممکن است برای کنترل درد به دارو نیاز نداشته باشید.

بحث درمورد آب

پزشکان در مورد تمیز بودن آب به اندازه‌ کافی یا عفونت‌هایی که از طریق آب آلوده ممکن است انتقال یابد نگران‌اند. همچنین باید مراقب باشند تجهیزات به منظور مراقبت از شما و کودکتان در دسترس باشد.

روش لبویر

در روش لبویر (Leboyer) نوزاد خود را می‌توانید در یک اتاق آرام با نور کم به دنیا آورید. بلافاصله بعد از تولد نوزاد روی شکم شما قرار می‌گیرد. تیم مراقبت شما بند ناف را نمی‌برد. این کار به منظور زمان دادن به نوزاد برای استفاده از آن به منظور نفس کشیدن است.

سپس نوزاد را ماساژ داده و حمام می‌کنند. این روش به منظور آرامش بیشتر نوزاد انجام می‌شود.

روش سزارین

سزارین (cesarean section) یکی از شناخته شده ترین روش‌ها در میان انواع زایمان به شمار می‌رود. متخصص زنان با برش بزرگی روی شکم، نوزاد را بیرون می‌آورد. این روش معمولاً زمانی انجام می‌شود که روش‌های مرسوم خطری داشته باشند. اگر نوزاد در شکم به یک سمت دراز کشیده یا وضعیت آن به گونه‌ای باشد که هنگام زایمان از پا بیرون می‌آید و نتوان آن را چرخاند از این روش استفاده می‌شود. همچنین این روش برای زایمان چند قلوها نیز به کار برده می‌شود.

سزارین برنامه ریزی نشده

گاهی در حین زایمان مشخص می‌شود که باید از روش سزارین استفاده شود. مانند موارد زیر:

اگر نوزاد در راه خروج گیر کند
استرس مادر ضربان قلب نوزاد را به طور نامنظم بالا ببرد
بند ناف دور گردن نوزاد باشد
بند ناف قبل از نوزاد بیرون آید

جراحی سزارین

در اغلب موارد باید برای این جراحی بیدار باشید. با اینکه بیدار هستید اما داروی بی حسی به شما تزریق شده و چیزی احساس نمی‌کنید. دکتر باید دو برش ایجاد کند یکی روی شکم و دیگری روی رحم. بهبود یافتن بعد از زایمان در این روش طولاتی‌تر از زایمان طبیعی خواهد بود. اما روند زایمان کمتر از یک ساعت طول می‌کشد.

خطرات سزارین

عفونت
از دست دادن خون
لختگی خون
چاقی نوزاد

محققان بار دیگر تائید کردند که زایمان سزارین ریسک چاقی نوزاد در کودکی را افزایش می‌دهد.

محققان دانشگاه جان هاپکینز آمریکا دریافتند در مقایسه با کودکان متولد شده با زایمان طبیعی، کودکان متولدشده با زایمان سزارین ۴۰ درصد از ریسک بالاتر ابتلا به چاقی یا اضافه‌ وزن تا رسیدن به سن ۷ سالگی برخوردار هستند.

به گفته نئول مولر، سرپرست تیم تحقیق، ریسک چاقی نوزاد حتی در کودکان متولد شده با زایمان سزارین از مادران چاق و دارای اضافه‌وزن به مراتب بیشتر بوده و از ۷۰ تا ۸۰ درصد خواهد بود.

مولر در این باره می‌گوید:

ما دریافتیم که نقش حفاظتی زایمان طبیعی به مراتب بیشتر است و به مادران چاق یا دارای اضافه‌ وزن کمک می‌کند تا کمتر چاقی بین نسلی را انتقال دهند.

به عقیده مولر و همکارانش در زایمان طبیعی نوزاد به هنگام خروج از مسیر زایمان میکروب‌های مفید مادر را دریافت می‌کند و این میکروب‌ها به حفاظت از کودک در مقابل چاقی منجر می‌شوند.

مولر در ادامه می‌افزاید:

شواهد مکرر نشان می‌دهد که نوزادان متولدشده با زایمان طبیعی در مقایسه با نوزادان متولدشده با زایمان سزارین، دارای میکروب‌های متفاوتی در روده هستند.

در این مطالعه، محققان داده‌های بیش از ۱۴۰۰ زایمان را در بوستون بررسی کردند. در حدود ۵۷ درصد زنانی که به شیوه سزارین و ۵۷ درصد زنانی که به شیوه طبیعی زایمان کرده بودند چاق بودند.

طبق گزارش محققان، کودکان متولدشده به شیوه زایمان سزارین با ریسک چاقی نوزاد بیشتری مواجه بودند.

زایمان طبیعی در بیمارستان

بیشتر زنان در بیمارستان زایمان می‌کنند. اما برخی کلینیک‌ها نیز این کار را انجام می‌دهند. در بیمارستان پزشکان و تجهیزات زیادی برای کمک به شما وجود دارد.

زایمان در کلینیک

اگر پیش از این زایمان آرامی داشته‌اید یا این زایمان کم خطر است، می‌توانید به کلینیک مراجعه کنید.

این مراکز روی زایمان طبیعی تمرکز دارند و می‌توانید هر نوع روشی را که دوست دارید برای زایمان خود انتخاب کنید.

معمولاً در آنجا دکتر وجود ندارد ولی پرستاران و متخصصان دیگری آنجا به شما کمک خواهند کرد.

اگر نیاز به عمل جراحی یا اپیدورال دارید حتماً به بیمارستان مراجعه کنید.

زایمان طبیعی در خانه

برخی زنان دوست دارند در خانه زایمان کنند و عزیزانشان اطرافشان باشند.

برخی نیز به دلایل مذهبی یا فرهنگی این روش را انتخاب می‌کنند. برخی از انواع زایمان طبیعی در خانه انجام می‌شود.

زایمان در خانه ارزان‌تر ولی پرخطرتر است. برخی محققان معتقدند احتمالتشنج در نوزادانی که در خانه به دنیا می آیند، بیشتر است. دقایقی بعد از تولد نیز احتمال دارد از نظر تنفسی دچار مشکل شوند.

The post روش مناسب برای زایمان شما کدام است؟ appeared first on کیدمام.