زایمان طبیعی - کیدمام

پارگی کیسه آب ؛ علائم و مراقبت ها

کیدمام — Sat, 05 Oct 2019 06:37:41 +0000

جنین شما در دوران بارداری درون کیسه آب که محتوی مایع آمنیوتیک است زندگی می کند.

کیسه آب از جنین در برابر عفونت ها و ضربه های احتمالی حفاظت می کند.

اگر دیواره غشای کیسۀ آب سوراخ یا پاره شود، مایع آمنیوتیک از طریق دهانۀ رحم و واژن خارج خواهد شد.

پاره شدن کیسۀ آب می‌تواند خطراتی را برای جنین به وجود آورد.

کیدمام در این مطلب به علائم پارگی کیسه آب و مراقبت های ویژه بعد از آن پرداخته است.

علائم پارگی کیسۀ آب

در بیشتر زنان به صورت طبیعی کیسه آب در پایان مرحله اول زایمان پاره خواهد شد.

وقتی زمان زایمان شما برسد ماهیچه ها منقبض خواهند شد اما گاهی نیز قبل از این اتفاق ممکن است کیسه آب پاره شود.

این اتفاق را پارگی زودرس کیسه آب می گویند.

این پارگی اگر قبل از هفتۀ ۳۷ بارداری اتفاق بیفتد می‌تواند خطرناک باشد.

اگر کیسه آب پاره شود ممکن است خروج زیاد آب و حجم زیادی مایع از واژن اتفاق نیفتد بلکه یک رطوبت ساده در حد کمی ادرار باشد.

توجه به نوع ترشحات واژن می‌تواند شما را در تشخیص به موقع پارگی کیسۀ آب کمک می کند.

در وهله اول دقت کنید مقدار مایعی که از بدنتان خارج می‌شود متفاوت است؛ ممکن است بسیار کم یا خیلی زیاد باشد.

رنگ مایع آمنیوتیک تقریباً شفاف و متمایل به زرد است و امکان دارد مقداری خون نیز در آن وجود داشته باشد.

اگر فکر می‌کنید که کیسۀ آب شما پاره شده است، سعی کنید خونسرد باشید و با اورژانس تماس بگیرید یا هرچه سریع‌تر خودتان را به بیمارستان برسانید.

در صورت خارج شدن مقدار زیادی آب نیز بهتر است هرچه سریع‌تر به پزشک مراجعه کنید.

همچنین بخوانید: نوزاد در هنگام تولد در چه وضعیتی قرار می گیرد؟

مراقبت‌های پزشکی پس از پارگی کیسۀ آب

زمانی که کیسۀ آب شما پاره شود، پزشک قبل از هر چیز وضعیت عمومی سلامت شما و کودکتان را ارزیابی خواهد کرد.

پزشک ممکن است از شما چنین سؤال‌هایی را بپرسد:

هنگام پاره شدن کیسۀ آب، چقدر مایع از بدنتان خارج شد؛ زیاد یا کم؟
مایع خارج‌ شده چه رنگی بود؟
آیا دارای علائم آغاز انقباض مانند گرفتگی عضله هستید؟

او همچنین برای اطمینان از سلامت کودک به ضربان قلب او گوش خواهد کرد.

در این مرحله معمولاً نیاز به بررسی از طریق واژن نیست.

با این وجود ممکن است پزشک برای بررسی میزان خروج مایع نیازمند معاینۀ واژن باشد.

مراقبت‌های بعد از پارگی زودرس کیسۀ آب با توجه به میزان پیشرفت بارداری و وضعیت سلامت مادر و جنین خواهد بود.

اگر بعد از هفتۀ ۳۴ بارداری کیسۀ آب پاره شود، درصورتی‌که انقباضات رحمی شروع نشده باشد، پزشک انتخاب‌های زیر را خواهد داشت:

در اولین فرصت نسبت به زایمان با روش القای زایمان اقدام کند.
۲۴ ساعت صبر کند تا شاید بدون نیاز به روش القا، زایمان شروع شود.
بیش از ۲۴ ساعت منتظر بماند تا انقباضات زایمان شروع شود؛ البته در این حالت، خطر انتقال عفونت به رحم نیز وجود دارد.

انقباضات زایمان احتمال دارد ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از پاره شدن کیسۀ آب شروع شود، بنابراین احتمالاً پزشک توصیه می‌کند که پیش از زایمان به روش القا، ۲۴ ساعت صبر کنید.

اگر بارداری در هفته‌های ۲۵ تا ۳۴ باشد، مادر باردار برای مراقبت بیشتر در بیمارستان بستری خواهد شد.

در این مدت علاوه بر دریافت مایعات، علائم حیاتی مادر و جنین هر چهار ساعت یک بار کنترل می‌شود.

همچنین معاینات شکمی نیز برای بررسی میزان انقباضات و حساسیت رحم انجام خواهد شد.

پزشک برای بررسی احتمال عفونت، آزمایش‌‌هایی را تجویز خواهد کرد.

در صورت پایدار بودن وضعیت سلامت مادر و جنین، پزشک تا هفتۀ ۳۴ صبر خواهد کرد .

در این مدت رشد ریه‌‌های جنین را تحت نظر خواهد گرفت و در اولین فرصت، زایمان را به روش القا انجام خواهد داد.

اگر پارگی کیسۀ آب پیش از هفتۀ ۲۵ اتفاق بیفتد، پزشک بعد از بررسی وضعیت آنومالی جنین و همچنین بررسی برای هر گونه عفونت، ۴۸ ساعت زمان خواهد داد.

اگر مشکل رفع شود و وضعیت جنین و مادر پایدار شود، ادامۀ بارداری تحت کنترل و نظارت انجام خواهد شد .

در غیر این صورت، پزشک فوراً پیشنهاد ختم بارداری را خواهد داد.

همچنین بخوانید: روش مناسب برای زایمان شما کدام است؟

خطرات پارگی کیسۀ آب و شروع نشدن زایمان

اگر بعد از هفتۀ ۳۷ بارداری هستید و بیشتر از ۴۸ ساعت از پاره شدن کیسۀ آب شما می‌گذرد زودتر تصمیم بگیرید.

اگر هنوز انقباضات زایمان شما آغاز نشده است، باید هرچه زودتر در مورد اقدامات بعدی به نتیجه برسید.

زیرا هرچه فاصلۀ میان پاره شدن کیسۀ آب و تولد نوزاد بیشتر شود، خطر ابتلا به عفونت شما و کودکتان بیشتر می شود.

پزشک می‌تواند فوراً زایمان را با روش القا آغاز کند.

زایمان به روش القا از زایمان طبیعی دردناک‌تر یا سخت‌تر نیست .

شما در این روش هم تجربه‌ای نزدیک به تجربۀ زایمان طبیعی خواهید داشت .

در این متد از همان روش‌های کنترل درد زایمان طبیعی برای شما استفاده خواهد شد.

اگر بعد از پارگی کیسۀ آب، منتظر شروع طبیعی زایمان هستید، باید وضعیت شما به دقت تحت نظر قرار گیرد.

در این زمان کنترل موارد زیر ضروری است:

کنترل ضربان قلب و حرکات جنین هر ۲۴ ساعت
تغییر در دمای بدن هر چهار ساعت یک بار برای بررسی وجود تب
تغییر در رنگ و بوی ترشحات مایع آمنیوتیک

در صورت وجود هر گونه تغییر در وضعیت حرکت و ضربان قلب جنین یا وجود نشانه‌های عفونت مانند تب و لرز، پزشک به سرعت القای زایمان را آغاز خواهد کرد.

پس از تشخیص عفونت، پزشک آنتی‌بیوتیک را به صورت تزریق وریدی برای شما تجویز خواهد کرد و لازم است که سریعاً با روش القا، زایمان را انجام دهد.

این اقدامات به حفاظت از جنین شما کمک خواهد کرد.

اگر دارای هیچ‌کدام از علائم عفونت نباشید ؛ به صورت طبیعی بعد از ۲۴ ساعت پس از پاره شدن کیسۀ آب زایمان کنید، ممکن است برای مراقبت بیشتر لازم باشد که نوزاد شما در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان یا nicu برای مدت کوتاهی بماند.

با این کار می‌توان نوزاد را برای بررسی علائم عفونت احتمالی تحت نظر گرفت.

اینستاگرام کیدمام

The post پارگی کیسه آب ؛ علائم و مراقبت ها appeared first on کیدمام.

مشکلات زایمان طبیعی از شایعه تا واقعیت!

کیدمام — Mon, 23 Sep 2019 17:30:27 +0000

بسیاری از زنان در دوران بارداری هنگام انتخاب نوع زایمان خود دچار نگرانی هستند. آن ها از روند زایمان و درد زایمان طبیعی واهمه دارند و به همین خاطر گزینه سزارین را انتخاب می کنند.

ممکن است شما هم این سوال برایتان ایجاد شده که آیا زایمان طبیعی ترسناک و خطرناک است؟

کیدمام در این مقاله به سوال شما پاسخ می دهد.

ترس های مادران باردار از زایمان طبیعی

واهمه از درد زایمان از مهم ترین علت های امتناع زنان از زایمان طبیعی در کشور ماست.

علاوه بر آن باورهای نادرست درباره روند زایمان نیز باعث تمایل آنها به سزارین شده است اما زایمان طبیعی برخلاف تصور این خانم ها، سخت تر از عمل سزارین نیست.

شاید اگر مادران باردار بدانند خطرهای سزارین برای جنین 3 برابر زایمان طبیعی است، باعث شود زایمان طبیعی را انتخاب کنند.

در اینجا به برخی ترس ها و باورهای اشتباه در مورد زایمان طبیعی می پردازیم.

ترس اول: درد زایمان طبیعی

باید پذیرفت در هر صورت زایمان روندی دردناک است.

البته ابتدا فاصله دردها زیاد است و مادر به اندازه کافی فرصت استراحت بین آنها را پیدا می کند.

از زمانی که فاصله بروز دردها کمتر می شود تا زمان تولد نوزاد، چند ساعت بیشتر طول نمی کشد و درد زایمان هم غیرقابل تحمل نیست.

توصیه پزشک:

اگر مادر در مورد زایمان و روند آن اطلاعات کافی داشته باشد، تحمل درد برایش بسیار راحت تر خواهد شد.

یکی از کارهایی که بیشتر خانم ها هنگام فارغ شدن انجام می دهند، فریادزدن است در حالی که این کار فقط باعث تلف شدن انرژی شان می شود.

بهترین کار، تنفس عمیق و زورزدن با آغاز دردهای زایمان است.

حتی امروزه خانم ها می توانند با مشاوره با پزشکشان زایمان طبیعی بدون درد را انتخاب کنند.

کاملا واضح است که زایمان طبیعی با درد همراه است پس نباید این موضوع را کتمان کرد.

نکته مهم اینجاست که مادر بداند این درد لحظه ای است و با تولد فرزندش هیچ نشانه ای از آن باقی نخواهد ماند.

ترس دوم: مسؤولیت

خیلی از زنان باردار می گویند قدرت کافی ندارم، ضعیف هستم و فکر نمی کنم بتوانم زایمان راحتی داشته باشم به همین دلیل ترجیح می دهم سزارین کنم.

توصیه پزشک:

این ترس کاملا طبیعی است و در بیشتر زنان دیده می شود ولی با تولد فرزند، اعتماد به نفس مادر بالا می رود و این مشکل را فراموش خواهد کرد.

پای صحبت ها و درددل های مادر یا اطرافیانی که زایمان طبیعی داشته اند، بنشینید و در مورد سختی این کار از آنها سوال کنید.

بعد سری به خانم هایی بزنید که به تازگی سزارین کرده اند و ببینید کدام یک از زایمان خود راضی ترند.

بیشتر بخوانید: کاهش درد زایمان در زنان باردار

ترس سوم: اگر نتوانم …

اگر نتوانم به اندازه کافی تلاش کنم، اگر فرزندم نچرخد، اگر مشکل لگنی داشته باشم و…

توصیه پزشک:

دلیل اینکه خیلی از زنان به انجام سزارین تمایل دارند، این است که فکر می کنند زایمان طبیعی خطرناک است.

متخصص زنان حین زایمان وضعیت جنین را لحظه به لحظه کاملا بررسی می کند .

در صورتی که کوچک ترین مشکلی مشاهده کند، برای نجات جان مادر و جنین عمل سزارین را پیشنهاد می دهد.

دلیل سختی زایمان طبیعی به خصوص در دوران ما، ورزش نکردن کافی خانم ها و ضعیف بودن عضلاتشان است.

این ترس به خصوص برای کسانی که تا به حال زایمان نداشته اند، طبیعی است اما در خانم هایی که برای دومین بار زایمان می کنند، این ترس فقط زمانی به وجود می آید که زایمان اولشان زایمان سختی بوده باشد.

باید به متخصص زنان اطمینان کافی داشت و پذیرفت اگر عدم پیشرفت روند زایمان دلیل پاتولوژیک داشته باشد، پزشک تصمیم درستی خواهد گرفت.

ترس چهارم: آسیب هنگام زایمان طبیعی

گاهی برخی زنان فکر می کنند فشار ناشی از زایمان طبیعی و عبور جنین از کانال زایمان ممکن است به ان ها آسیب برساند.

توصیه پزشک:

زایمان روندی کاملا طبیعی است و عبور از کانال زایمان به هیچ وجه برای جنین خطرناک نیست.

هنگام زایمان ماما وضعیت جنین را مدام بررسی می کند

وی با مشاهده هرگونه احتمال خطر موضوع را به متخصص زنان اطلاع می دهد تا اقدام های لازم انجام شود.

مادر باید مطمئن باشد که زایمان طبیعی برای جنین بسیار سالم تر و کم خطرتر از سزارین است.

قبل از زایمان می توان به کمک سونوگرافی از سالم بودن جنین مطمئن شد .

اما نکته مهم این است که خانم باردار به پزشک اطمینان کامل داشته باشد و در جریان زایمان خود را به او بسپارد.

اگر خانمی به شدت از مرگ جنین یا مرگ خود حین زایمان هراس دارد، باید با یک روانشناس یا روان پزشک مشاوره کند و علت ترس خود را بیابد و آن را از بین ببرد.

ترس پنجم: زایمان زودرس

بعضی از مادران باردار از دردهای کاذب زایمان می ترسند و گمان می کنند ممکن است زمان زایمان زودتر از موعد فرارسد و کسی نباشد که به آنها کمک کند.

توصیه پزشک:

اگر خانم در مورد دردهای زایمانی اطلاعات کافی داشته باشد، می تواند آن را از دردهای کاذب تشخیص دهد.

احتمال زایمان زودرس جز در موارد خاص بسیار پایین است .

آمار نشان می دهد دوسوم زنان قبل از زمان موعد زایمان به بیمارستان مراجعه می کنند تا بستری شوند.

روند زایمان طولانی است و با آغاز دردها فورا اتفاق نمی افتد.

خونسردی خود را حفظ کنید و با آغاز درد با اورژانس تماس بگیرید تا شما را به بیمارستان برساند.

منبع: سلامت نیوز

اینستاگرام کیدمام

The post مشکلات زایمان طبیعی از شایعه تا واقعیت! appeared first on کیدمام.

طبیعی یا سزارین مسأله این است!

کیدمام — Tue, 11 Jun 2019 06:37:15 +0000

زنان باردار اغلب در روزهای پایانی بارداری خود با نگراهای خاصی مواجه هستند.

نوع زایمان و استرس این ع یکی از همین دست نگرانی هاست.

گاهی این ترس و استرس تا جایی پیش می‌رود که آن‌ها برای زایمان خود اصرار بر روش سزارین می‌کنند بدون اینکه از عواقب و مشکلات پس از آن آگاهی داشته باشند.

اگرچه زایمان طبیعی با درد همراه است اما بد نیست بدانید درد پس از سزارین به مراتب بیشتر از زایمان طبیعی است.

کیدمام در این مقاله این دو نوع روش زایمان را بررسی کرده و مزایا و معایب هر کدام رابیان می کند.

سزارین چیست؟

سزارین یک جراحی بزرگ است که با شکافتن پوست روی شکم ، عضلات زیر آن و جدار رحم همراه است بطور متوسط، ۱۰ درصد زایمان‌ها در جهان به روش سزارین انجام می‌شود.

طبق آمار رسمی در ایران حدود ۲۵ تا ۳۵ درصد زايمان‌ها به صورت عمل جراحي يعني سزارين صورت مي‌گيرند.

این در حالی است که طبق آمار غیر رسمی در ایران سزارین ۵ برابر سایر نقاط جهان است.

امروزه در برخي از بيمارستان‌های ايران این آمار حتي ۱۰۰ درصد نيز گزارش شده است.

به عقیده برخی متخصصین علت افزایش گرایش زنان به انتخاب سزارین فرار از درد زایمان است.

اما عمل سزارین خود با درد فراوان همراه است و عواقب منفی متعددی نیز به همراه دارد.

سزارین یا طبیعی؟

هر دو روش سزارین یا طبیعی مزایا و معایب خود را دارند و معمولا انتخاب روش زایمان باید بر اساس آگاهی انجام شود.

محققین می‌گویند عوارض زایمان طبیعی یک سوم زایمان سزارین است و دوره نقاهتش بسیار کمتر است و مهم‌تر اینکه در آن از ماده بیهوشی استفاده نمی‌شود.

نوزادی که با زایمان طبیعی به دنیا می‌آید ریه‌هایش خالی است و احتمال بیماری مشکل تنفسی برایش کمتر است.

این نوزادان وقتی به دنیا می‌آیند خیلی هوشیارتر هستند و کمتر به اکسیژن نیاز پیدا می‌کنند.
علاوه بر این درد زایمان طبیعی بعد از زایمان کمتر است اما قبل از زایمان بیشتر است که اگر هم از روش‌های بدون درد استفاده شود دیگر بیمار دردی حس نخواهد کرد.

همچنین برش آن کوچک‌تر و در حد ۵سانتی‌متر است و فقط ۳ تا ۴ لایه شکم باز می‌شود اما در سزارین حدودا ۷ لایه از شکم باز می‌شود.
روش‌های زایمان بدون درد که امروزه در دنیا رایج شده است متاسفانه در اکثر مراکز زایمان کشور اجرا نمی‌شود یا به طور ناقص اجرا می‌شود.

درد زایمان یکی از دردهای بسیار شدید می‌باشد و برای کاهش درد زایمان از روش‌هایی چون یوگا، طریقه تنفس صحیح، بیهوشی با گاز و طب سوزنی استفاده می‌شود.

از روش‌های زایمان در آب و زایمان اپیدورال (بی‌حسی از کمر) هم استفاده می‌شود که متاسفانه اکثر این روش‌ها به صورت محدود در بیمارستان‌‌های ایران انجام می‌شوند.

چه زمانی نیاز به عمل سزارین است؟

برخی مواقع برای حفظ سلامت مادر و کودک، سزارین بهتر از زایمان طبیعی است، مانند:

مادر، بیماری خاصی داشته باشد مثل: بیماری قلبی، فشارخون بالا و یا عفونتی که ممکن است در حین زایمان به نوزاد منتقل شود مانند عفونت ایدز.
نوزاد مشکل خاصی داشته باشد.
سر کودک پایین قرار نگیرد.
سر نوزاد بیرون نیاید.
سلامتی نوزاد در خطر باشد.
مادرانی که چندقلو دارند.
مادری که یک بار سزارین شده است.
جفت و یا بند ناف مشکل ساز شود.

عوارض زایمان به روش سزارین

میزان خونریزی: در خانم هایی که دوقلو یا چند قلو باردار بوده‌اند، خونریزی بیشتری اتفاق می‌افتد. برای این خانم‌ها همیشه باید خون آماده در اتاق عمل وجود داشته باشد.

عفونت: در سزارین نسبت به زایمان طبیعی به دلیل وجود محل برش از درصد بالاتری برخوردار است.

بیهوشی: ممکن است مادر نسبت به داروهای بیهوشی از خود حساسیت نشان دهد. مشکلات ریوی و تنفسی پیدا کند. حتی احتمال دارد دچار سردردهای شدید هم بشود.

فشار خون بالا

چسبندگی داخل رحمی: در سزارین بعدی، وقتی پزشک زائو را تحت عمل جراحی قرار می‌دهد، جنین خارج می‌شود اما جفت نه؛ چرا که جفت داخل عضلات رحم فرو رفته است. به همین علت پزشک مجبور می شود رحم را برای جلوگیری از مرگ مادر از شکم خارج کند.

صدمه به احشای داخل شکم مادر در هنگام سزارین

دیر تر جمع شدن رحم: در سزارین بیشتر است و علل مختلفی دارد. استفاده از داروهای بیهوشی، داشتن فیبروم‌های رحمی، خانم‌هایی که جنین درشت داشته یا دوقلو یا چند قلو باردار بوده و سزارین کرده‌اند.

عفونت محل سزارین: در کسانی که کیشه آبشان پاره شده است یا درگیر ترشحات عفونت شده‌اند و علائمی مثل تب، قرمزی، تورم و خروج ترشحات چرکی از محل برش دارند. با این عوارض مادر نیاز مجدد به بستری شدن دارد.

افسردگی

ناباروری ثانویه

فواید زایمان سزارین

میزان درد زایمان برای سزارین: در زایمان طبیعی درد پیش از زایمان و پس از آن دیده می‌شود اما درد سزارین عمدتا پس از زایمان در محل برش حس می‌شود و به کمک مسکن های تزریقی و خوراکی می‌توان آن را رفع کرد.

میزان استرس: در زایمان به روش سزارین میزان استرس مادر قبل از وضع حمل بسیار کمتر از روش طبیعی است.

عوارض و معایب زایمان طبیعی

انقباض‌های رحم در حین زایمان مادر.

نامرتب شدن ضربان جنین.

تحت فشار قرار گرفتن بند ناف نوزاد در طول زایمان: در این حالت ممکن است مادر در حین زایمان دچار خونریزی شود.

خونریزی: تا حد ۵۰۰ سی سی طبیعی است. اگر میزان خونریزی زیاد باشد و مادر دیر به پزشک مراجعه کند، احتمال اینکه جانش را از دست بدهد وجود دارد.

تغییر فرم دستگاه تناسلی: افتادگی مثانه یا پارگی قسمت انتهایی واژن، عمدتا در خانم‌هایی که زایمان‌های متعدد داشته‌اند یا جنین درشت دارند دیده می‌شود.

عفونت

فشار خون بالا

درد شدید: یکی از روش‌های کنترل درد، تزریق داروی مسکن داخل عضله است.
روش دوم استفاده از گازهای تنفسی است و درد زایمان مادر با تنفس این گاز تا حدودی کاهش پیدا می‌کند.
روش سوم، ایجاد بی‌حسی از طریق اپیدورال در ناحیه کمر است. داروی بی‌حسی با استفاده از سوزن باریکی از میان ستون فقرات مادر به داخل فضای اپیدورال تزریق شده و زائو دچار بیهوشی موضعی در ناحیه کمر می‌شود که این خود عوارضی را در پی دارد.

تولد دیررس نوزاد در نتیجه تزریق داروی بی‌حسی: تزریق داروی بی حسی در فضای اپیدورال، زایمان را به تاخیر می‌اندازد.
یعنی اگر قرار است نوزاد در طول ۶ ساعت به دنیا بیاید، این زمان به ۸ ساعت تغییر پیدا می‌کند.

استرس زیاد: تولد به موقع نوزاد و جلوگیری از آسیب‌های بعدی به بچه و مادر

خونریزی‌های دیررس: یعنی ممکن است بعد از زایمان مقداری از جفت درون بدن باقی مانده و مادر بعد از چند روز دچار خونریزی شده و عفونت کند.

مزایای زایمان به روش طبیعی

جمع شدن سریع رحم

سرپا شدن: اگر مادر بعد از زایمان طبیعی در قسمت انتهایی واژنش برش نداشته باشد، یکی دو ساعت بعد می‌تواند بنشیند.
در صورتی که برش داشته باشد، با استفاده از مسکّن در کمتر از شش ساعت می‌تواند سرپا شود اما نمی‌تواند فعالیت‌های روزمره‌اش را داشته باشد.

ارتباط بهتر نوزاد با مادر: در زایمان طبیعی چون نوزاد بلافاصله در آغوش مادر قرار می‌گیرد، نوزاد از اولین شیر مادر که به نوعی واکسن هم هست، تغذیه کرده و تکامل بهتری پیدا می‌کند. علاوه بر اینها مادر هر چه زودتر نوزادش را در آغوشش بگیرد، خونریزی پس از زایمانش کمتر خواهد بود.

The post طبیعی یا سزارین مسأله این است! appeared first on کیدمام.